USTAWA
z dnia 27 kwietnia 2001 r.
o odpadach.1)
(Dz. U. Nr 62, poz. 628)
(Zmiany: Dz. U. z
2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr
113, poz. 984 i Nr 199,
poz. 1671; z 2003 r. Nr 7,
poz. 78; z 2004 r. Nr 96,
poz. 959, Nr 116, poz.
1208 i Nr 191, poz. 1956;
z 2005 r. Nr 25, poz. 202,
Nr 90, poz. 758, Nr
130, poz. 1087 i Nr 175,
poz. 1458)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. 1. Ustawa
określa zasady postępowania z odpadami w sposób zapewniający ochronę życia
i zdrowia ludzi oraz ochronę środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego
rozwoju, a w szczególności zasady zapobiegania powstawaniu odpadów lub
ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko, a
także odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
2. Przepisy
ustawy nie naruszają postanowień działu II w tytule I ustawy z dnia 27
kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627).
Art. 2. 1. Przepisy
ustawy stosuje się także do postępowania z masami ziemnymi lub skalnymi, jeżeli
są usuwane albo przemieszczane w związku z realizacją inwestycji lub
prowadzeniem eksploatacji kopalin.
2. Przepisów
ustawy nie stosuje się do:
1) (1)
mas ziemnych lub skalnych usuwanych albo przemieszczanych w związku z realizacją
inwestycji, jeżeli miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, decyzja o
warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, decyzja o pozwoleniu na budowę
lub zgłoszenie robót budowlanych określają warunki i sposób ich
zagospodarowania, a ich zastosowanie nie spowoduje przekroczeń wymaganych
standardów jakości gleby i ziemi, o których mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia
2001 r. - Prawo ochrony środowiska,
1a) (2)
mas ziemnych lub skalnych usuwanych albo przemieszczanych w związku z
wydobywaniem kopalin ze złóż wraz z ich przerabianiem, jeżeli koncesja na
wydobywanie kopalin ze złóż udzielona na podstawie ustawy z dnia 4 lutego
1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 27, poz. 96, z późn. zm.)
lub miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu górniczego określają
warunki i sposób ich zagospodarowania,
2) (3)
mas ziemnych pochodzących z pogłębiania akwenów morskich w związku z
utrzymywaniem infrastruktury zapewniającej dostęp do portów oraz
infrastruktury portowej, a także z pogłębiania zbiorników wodnych, stawów,
cieków naturalnych, kanałów i rowów w związku z utrzymywaniem i regulacją
wód, stanowiących niezanieczyszczony urobek,
3) odpadów
promieniotwórczych w rozumieniu przepisów
prawa atomowego,
4) gazów
i pyłów wprowadzanych do powietrza,
5) ścieków
w rozumieniu przepisów o
ochronie środowiska,
6) odchodów
zwierząt, obornika, gnojówki i gnojowicy przeznaczonych do rolniczego
wykorzystania w sposób i na zasadach określonych w przepisach
o nawozach i nawożeniu,
7) substancji
wykorzystywanych jako czynniki chłodnicze przeznaczone do regeneracji.
3. (4)
Przepisy ustawy nie naruszają w zakresie postępowania z odpadami przepisów:
1) ustawy
z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze,
2) ustawy
z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (Dz.
U. Nr 47, poz. 243, z późn. zm.),
3) ustawy
z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.
U. Nr 132, poz. 622, z późn. zm.),
4) ustawy
z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest
(Dz. U. z 2004 r. Nr 3, poz. 20, z późn. zm.),
5) ustawy
z dnia 12 września 2002 r. o portowych urządzeniach do odbioru odpadów oraz
pozostałości ładunkowych ze statków (Dz. U. Nr 166, poz. 1361 oraz z 2004 r.
Nr 96, poz. 959),
6) rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady 1774/2002/WE z dnia 3 października 2002 r.
ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia
zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 273 z
10.10.2003, str. 1 i L 19 z 19.01.2005, str. 27 oraz str. 34),
7) ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt (Dz. U. Nr 69, poz. 625 oraz z 2005 r. Nr 23, poz. 188 i Nr
33, poz. 289),
8) ustawy
z dnia 20 kwietnia 2004 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową (Dz.
U. Nr 121, poz. 1263),
9) ustawy
z dnia 30 lipca 2004 r. o międzynarodowym obrocie odpadami (Dz. U. Nr 191, poz.
1956).
Art. 3. 1. Odpady
oznaczają każdą substancję lub przedmiot należący do jednej z kategorii,
określonych w załączniku nr 1 do ustawy, których posiadacz pozbywa się,
zamierza pozbyć się lub do ich pozbycia się jest obowiązany.
2. Odpady
niebezpieczne są to odpady:
1) należące
do kategorii lub rodzajów odpadów określonych na liście A załącznika nr 2
do ustawy oraz posiadające co najmniej jedną z właściwości wymienionych w
załączniku nr 4 do ustawy lub
2) należące
do kategorii lub rodzajów odpadów określonych na liście B załącznika nr 2
do ustawy i zawierające którykolwiek ze składników wymienionych w załączniku
nr 3 do ustawy oraz posiadające co najmniej jedną z właściwości
wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy.
3. Ilekroć
w ustawie jest mowa o:
1) gospodarowaniu
odpadami - rozumie się przez to zbieranie, transport, odzysk i
unieszkodliwianie odpadów, w tym również nadzór nad takimi działaniami oraz
nad miejscami unieszkodliwiania odpadów,
2) komunalnych
osadach ściekowych - rozumie się przez to pochodzący z oczyszczalni ścieków
osad z komór fermentacyjnych oraz innych instalacji służących do
oczyszczania ścieków komunalnych oraz innych ścieków o składzie zbliżonym
do składu ścieków komunalnych,
3) magazynowaniu
odpadów - rozumie się przez to czasowe przetrzymywanie lub gromadzenie odpadów
przed ich transportem, odzyskiem lub unieszkodliwianiem,
4) odpadach
komunalnych - rozumie się przez to odpady powstające w gospodarstwach
domowych, a także odpady niezawierające odpadów niebezpiecznych pochodzące
od innych wytwórców odpadów, które ze względu na swój charakter lub skład
są podobne do odpadów powstających w gospodarstwach domowych,
5) odpadach
medycznych - rozumie się przez to odpady powstające w związku z udzielaniem
świadczeń zdrowotnych oraz prowadzeniem badań i doświadczeń naukowych w
zakresie medycyny,
6) odpadach
obojętnych - rozumie się przez to odpady, które nie ulegają istotnym
przemianom fizycznym, chemicznym lub biologicznym; są nierozpuszczalne, nie
wchodzą w reakcje fizyczne ani chemiczne, nie powodują zanieczyszczenia środowiska
lub zagrożenia dla zdrowia ludzi, nie ulegają biodegradacji i nie wpływają
niekorzystnie na materię, z którą się kontaktują; ogólna zawartość
zanieczyszczeń w tych odpadach oraz zdolność do ich wymywania, a także
negatywne oddziaływanie na środowisko odcieku muszą być nieznaczne, a w
szczególności nie powinny stanowić zagrożenia dla jakości wód
powierzchniowych, wód podziemnych, gleby i ziemi,
7) odpadach
ulegających biodegradacji - rozumie się przez to odpady, które ulegają rozkładowi
tlenowemu lub beztlenowemu przy udziale mikroorganizmów,
8) odpadach
weterynaryjnych - rozumie się przez to odpady powstające w związku z
badaniem, leczeniem zwierząt lub świadczeniem usług weterynaryjnych, a także
w związku z prowadzeniem badań naukowych i doświadczeń na zwierzętach,
8a) (5)
odpadach z wypadków - rozumie się przez to odpady powstające podczas
prowadzenia akcji ratowniczej lub gaśniczej, z wyłączeniem odpadów powstałych
w wyniku poważnej awarii lub poważnej awarii przemysłowej,
9) odzysku
- rozumie się przez to wszelkie działania, niestwarzające zagrożenia dla życia,
zdrowia ludzi lub dla środowiska, polegające na wykorzystaniu odpadów w całości
lub w części, lub prowadzące do odzyskania z odpadów substancji, materiałów
lub energii i ich wykorzystania, określone w załączniku nr 5 do ustawy,
10) odzysku
energii - rozumie się przez to termiczne przekształcanie odpadów w celu
odzyskania energii,
11) olejach
odpadowych - rozumie się przez to wszelkie oleje smarowe lub przemysłowe, które
nie nadają się już do zastosowania, do którego były pierwotnie
przeznaczone, a w szczególności zużyte oleje z silników spalinowych i oleje
przekładniowe, a także oleje smarowe, oleje do turbin i oleje hydrauliczne,
12) PCB
- rozumie się przez to polichlorowane difenyle, polichlorowane trifenyle,
monometylotetrachlorodifenylometan, monometylodichlorodifenylometan,
monometylodibromodifenylometan oraz mieszaniny zawierające jakąkolwiek z tych
substancji w ilości powyżej 0,005% wagowo łącznie,
13) (6)
posiadaczu odpadów - rozumie się przez to każdego, kto faktycznie włada
odpadami (wytwórcę odpadów, inną osobę fizyczną, osobę prawną lub
jednostkę organizacyjną), z wyłączeniem prowadzącego działalność w
zakresie transportu odpadów; domniemywa się, że władający powierzchnią
ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości,
14) recyklingu
- rozumie się przez to taki odzysk, który polega na powtórnym przetwarzaniu
substancji lub materiałów zawartych w odpadach w procesie produkcyjnym w celu
uzyskania substancji lub materiału o przeznaczeniu pierwotnym lub o innym
przeznaczeniu, w tym też recykling organiczny, z wyjątkiem odzysku energii,
15) recyklingu
organicznym - rozumie się przez to obróbkę tlenową, w tym kompostowanie, lub
beztlenową odpadów, które ulegają rozkładowi biologicznemu w kontrolowanych
warunkach przy wykorzystaniu mikroorganizmów, w wyniku której powstaje materia
organiczna lub metan; składowanie na składowisku odpadów nie jest traktowane
jako recykling organiczny,
16) składowisku
odpadów - rozumie się przez to obiekt budowlany przeznaczony do składowania
odpadów,
17) (7)
spalarni odpadów - rozumie się przez to zakład lub jego część przeznaczone
do termicznego przekształcania odpadów z odzyskiem lub bez odzysku wytwarzanej
energii cieplnej, obejmujące instalacje i urządzenia służące do prowadzenia
procesu termicznego przekształcania odpadów wraz z oczyszczaniem gazów
odlotowych i wprowadzaniem ich do atmosfery, kontrolą, sterowaniem i
monitorowaniem procesów oraz instalacjami związanymi z przyjmowaniem, wstępnym
przetwarzaniem i magazynowaniem odpadów dostarczonych do termicznego przekształcania
oraz instalacjami związanymi z magazynowaniem i przetwarzaniem substancji
otrzymanych w wyniku spalania i oczyszczania gazów odlotowych,
18) staroście
- rozumie się przez to także prezydenta miasta na prawach powiatu,
19) stosowaniu
komunalnych osadów ściekowych - rozumie się przez to rozprowadzanie na
powierzchni ziemi lub wprowadzanie komunalnych osadów ściekowych do gleby w
celu ich wykorzystywania,
20) (8)
termicznym przekształcaniu odpadów - rozumie się przez to:
a) spalanie
odpadów przez ich utlenianie,
b) inne
procesy termicznego przekształcania odpadów, w tym pirolizę, zgazowanie i
proces plazmowy, o ile substancje powstające podczas tych procesów termicznego
przekształcania odpadów są następnie spalane,
21) unieszkodliwianiu
odpadów - rozumie się przez to poddanie odpadów procesom przekształceń
biologicznych, fizycznych lub chemicznych określonym w załączniku nr 6 do
ustawy w celu doprowadzenia ich do stanu, który nie stwarza zagrożenia dla życia,
zdrowia ludzi lub dla środowiska,
21a) (9)
współspalarni odpadów - rozumie się przez to zakład lub jego część, których
głównym celem jest wytwarzanie energii lub produktów, w których wraz z
paliwami są przekształcane termicznie odpady w celu odzyskania zawartej w nich
energii lub w celu ich unieszkodliwiania, obejmujące instalacje i urządzenia służące
do prowadzenia procesu termicznego przekształcania wraz z oczyszczaniem gazów
odlotowych i wprowadzaniem ich do atmosfery, kontrolą, sterowaniem i
monitorowaniem procesów, instalacjami związanymi z przyjmowaniem, wstępnym
przetwarzaniem i magazynowaniem odpadów dostarczonych do termicznego przekształcania
oraz instalacjami związanymi z magazynowaniem i przetwarzaniem substancji
otrzymanych w wyniku spalania i oczyszczania gazów odlotowych,
22) (10)
wytwórcy odpadów - rozumie się przez to każdego, którego działalność lub
bytowanie powoduje powstawanie odpadów, oraz każdego, kto przeprowadza wstępne
przetwarzanie, mieszanie lub inne działania powodujące zmianę charakteru lub
składu tych odpadów; wytwórcą odpadów powstających w wyniku świadczenia
usług w zakresie budowy, rozbiórki, remontu obiektów, czyszczenia zbiorników
lub urządzeń oraz sprzątania, konserwacji i napraw jest podmiot, który świadczy
usługę, chyba że umowa o świadczenie usługi stanowi inaczej,
23) zbieraniu
odpadów - rozumie się przez to każde działanie, w szczególności
umieszczanie w pojemnikach, segregowanie i magazynowanie odpadów, które ma na
celu przygotowanie ich do transportu do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania.
Art. 4. 1. Minister
właściwy do spraw środowiska, kierując się kategoriami oraz rodzajami odpadów
wymienionymi w załącznikach nr 1 i 2, składnikami odpadów wymienionymi w załączniku
nr 3 oraz właściwościami odpadów wymienionymi w załączniku nr 4, określi
w drodze rozporządzenia:
1) katalog
odpadów z podziałem na grupy, podgrupy i rodzaje, uwzględniający źródła
powstawania odpadów, wraz z listą odpadów niebezpiecznych oraz ze sposobem
klasyfikowania odpadów,
2) (11)
warunki, w których uznaje się, że odpady wymienione na liście odpadów
niebezpiecznych nie posiadają właściwości lub składników i właściwości
powodujących, że odpady te stanowią odpady niebezpieczne, a także sposób
ustalenia spełnienia tych warunków.
1a. (12)
Posiadacz jest obowiązany do pozbywania się substancji lub przedmiotów niespełniających
wymagań technicznych określonych w przepisach, o których mowa w ust. 1b, lub
w przepisach odrębnych.
1b. (13)
Ministrowie właściwi do spraw gospodarki, transportu, rolnictwa i zdrowia, w
porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, mogą określić, każdy
w zakresie swoich kompetencji, w drodze rozporządzeń, wymagania techniczne dla
substancji i przedmiotów, których niespełnienie powoduje, że ich posiadacz
jest obowiązany do ich pozbycia się.
1c. (14)
Wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 1b, ministrowie uwzględnią:
1) wymagania
ochrony środowiska,
2) bezpieczeństwo
użytkowania substancji lub przedmiotów,
3) możliwe
zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi,
4) wymagania
ochrony dóbr kultury.
2. Minister
właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje oraz stężenia
substancji, które powodują, że urobek pochodzący z pogłębiania akwenów
morskich w związku z utrzymaniem infrastruktury zapewniającej dostęp do portów,
a także z pogłębianiem zbiorników wodnych, stawów, cieków naturalnych,
kanałów i rowów w związku z utrzymaniem i regulacją wód, jest
zanieczyszczony, kierując się właściwościami substancji, które mogą
zanieczyścić ten urobek.
Zasady gospodarowania odpadami
Art. 5. Kto
podejmuje działania powodujące lub mogące powodować powstawanie odpadów,
powinien takie działania planować, projektować i prowadzić, tak aby:
1) zapobiegać
powstawaniu odpadów lub ograniczać ilość odpadów i ich negatywne oddziaływanie
na środowisko przy wytwarzaniu produktów, podczas i po zakończeniu ich użytkowania,
2) (15)
zapewniać zgodny z zasadami ochrony środowiska odzysk, jeżeli nie udało się
zapobiec powstawaniu odpadów,
3) zapewniać
zgodne z zasadami ochrony środowiska unieszkodliwianie odpadów, których
powstaniu nie udało się zapobiec lub których nie udało się poddać
odzyskowi.
Art. 6. Wytwórca
odpadów jest obowiązany do stosowania takich sposobów produkcji lub form usług
oraz surowców i materiałów, które zapobiegają powstawaniu odpadów lub
pozwalają utrzymać na możliwie najniższym poziomie ich ilość, a także
ograniczają negatywne oddziaływanie na środowisko lub zagrożenie życia lub
zdrowia ludzi.
Art. 7. 1. Posiadacz
odpadów jest obowiązany do postępowania z odpadami w sposób zgodny z
zasadami gospodarowania odpadami, wymaganiami ochrony środowiska oraz planami
gospodarki odpadami.
2. Posiadacz
odpadów jest obowiązany w pierwszej kolejności do poddania ich odzyskowi, a
jeżeli z przyczyn technologicznych jest on niemożliwy lub nie jest uzasadniony
z przyczyn ekologicznych lub ekonomicznych, to odpady te należy unieszkodliwiać
w sposób zgodny z wymaganiami ochrony środowiska oraz planami gospodarki
odpadami.
3. Odpady,
których nie udało się poddać odzyskowi, powinny być tak unieszkodliwiane,
aby składowane były wyłącznie te odpady, których unieszkodliwienie w inny
sposób było niemożliwe z przyczyn technologicznych lub nieuzasadnione z
przyczyn ekologicznych lub ekonomicznych.
4. (16)
Ministrowie właściwi do spraw: gospodarki, budownictwa, gospodarki
przestrzennej i mieszkaniowej, gospodarki morskiej, łączności, transportu,
zdrowia, rolnictwa, wewnętrznych oraz Minister Obrony Narodowej, każdy w
zakresie swoich kompetencji, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska
mogą określić, w drodze rozporządzeń, szczegółowy sposób postępowania z
niektórymi rodzajami odpadów, kierując się potrzebą zapewnienia prawidłowego
postępowania z odpadami.
Art. 8. Zakazuje
się postępowania z odpadami w sposób sprzeczny z przepisami ustawy oraz przepisami
o ochronie środowiska.
Art. 9. 1. Odpady
powinny być w pierwszej kolejności poddawane odzyskowi lub unieszkodliwiane w
miejscu ich powstawania.
2. Odpady,
które nie mogą być poddane odzyskowi lub unieszkodliwiane w miejscu ich
powstawania, powinny być, uwzględniając najlepszą dostępną technikę lub
technologię, o której mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. -
Prawo ochrony środowiska, przekazywane do najbliżej położonych miejsc, w których
mogą być poddane odzyskowi lub unieszkodliwione.
3. (17)
Niesegregowane odpady komunalne, pozostałości z sortowania odpadów
komunalnych oraz komunalne osady ściekowe powinny być poddane odzyskowi lub
unieszkodliwianiu na obszarze tego województwa, na którym zostały wytworzone,
w instalacjach spełniających wymagania najlepszej dostępnej techniki lub
technologii, o której mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo
ochrony środowiska, lub w miejscach najbliżej położonych miejsca ich
wytworzenia.
4. (18)
Niesegregowane odpady komunalne, pozostałości z sortowania odpadów
komunalnych oraz komunalne osady ściekowe mogą być poddane odzyskowi lub
unieszkodliwianiu na obszarze województwa innego niż wymienione w ust. 3, jeżeli
odległość od miejsca wytwarzania odpadów do instalacji przeznaczonej do
odzysku lub unieszkodliwiania, spełniającej wymagania najlepszej dostępnej
techniki lub technologii, o której mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia
2001 r. - Prawo ochrony środowiska, lub miejsca przeznaczonego do tego samego
odzysku jest mniejsza niż odległość do instalacji lub miejsca położonego
na obszarze tego samego województwa.
5. (19)
Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio do unieszkodliwiania odpadów
medycznych o właściwościach zakaźnych, zwanych dalej "zakaźnymi
odpadami medycznymi", oraz do unieszkodliwiania odpadów weterynaryjnych o
właściwościach zakaźnych, zwanych dalej "zakaźnymi odpadami
weterynaryjnymi".
Art. 10. (20)
1. Odpady powinny być zbierane w sposób selektywny.
2. Podmiot
prowadzący działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych jest obowiązany
do selektywnego odbierania odpadów oraz ograniczania ilości odpadów ulegających
biodegradacji kierowanych do składowania.
Art. 11. 1. Zakazuje
się mieszania odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów oraz mieszania odpadów
niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Dopuszcza
się mieszanie odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów oraz mieszanie odpadów
niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, w celu poprawy bezpieczeństwa
procesów odzysku lub unieszkodliwiania odpadów powstałych po zmieszaniu, jeżeli
w wyniku prowadzenia tych procesów nie nastąpi wzrost zagrożenia dla życia i
zdrowia ludzi lub środowiska.
3. W
przypadku gdy odpady niebezpieczne uległy zmieszaniu z innymi odpadami,
substancjami lub przedmiotami, to powinny być one rozdzielone, jeżeli zostaną
spełnione łącznie następujące warunki:
1) w
procesie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów powstałych po rozdzieleniu nastąpi
ograniczenie zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub środowiska,
2) jest
to technicznie możliwe i ekonomicznie uzasadnione.
4. (21)
Transport odpadów niebezpiecznych z miejsc ich powstawania do miejsc odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów odbywa się z zachowaniem przepisów
obowiązujących przy transporcie towarów niebezpiecznych.
5. (22)
Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki, kierując się koniecznością ograniczania negatywnego
oddziaływania na środowisko wynikającego z transportowania odpadów
niebezpiecznych, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób stosowania
przepisów o przewozie
drogowym towarów niebezpiecznych do transportu odpadów niebezpiecznych.
Art. 12. Unieszkodliwianiu
poddaje się te odpady, z których uprzednio wysegregowano odpady nadające się
do odzysku.
Art. 13. 1. (23)
Zabrania się odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami lub urządzeniami
spełniającymi określone wymagania.
2. Przepisu
ust. 1 nie stosuje się do:
1) posiadaczy
odpadów prowadzących odzysk za pomocą działań określonych jako R10 w załączniku
nr 5 do ustawy,
2) osób
fizycznych prowadzących kompostowanie na potrzeby własne.
2a. (24)
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1) rodzaje
odpadów oraz warunki ich odzysku w procesach odzysku R14 i R15, wymienionych w
załączniku nr 5 do ustawy,
2) rodzaje
odpadów i warunki unieszkodliwiania odpadów w procesie unieszkodliwiania D2,
wymienionym w załączniku nr 6 do ustawy,
poza instalacjami i urządzeniami, uwzględniając właściwości
tych odpadów.
2b. (25)
Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia,
warunki odzysku za pomocą procesu odzysku R10, wymienionego w załączniku nr 5
do ustawy, i rodzaje odpadów dopuszczonych do takiego odzysku, uwzględniając
potrzebę ochrony życia i zdrowia ludzi oraz ochrony środowiska.
3. (26)
Dopuszcza się spalanie zgromadzonych pozostałości roślinnych poza
instalacjami i urządzeniami, jeżeli na terenie gminy nie jest prowadzone
selektywne zbieranie lub odbieranie odpadów ulegających biodegradacji, a ich
spalanie nie narusza odrębnych przepisów.
4. Jeżeli
spalanie odpadów ze względów bezpieczeństwa jest niemożliwe w instalacjach
lub urządzeniach przeznaczonych do tego celu, wojewoda może zezwolić na
spalanie poza instalacjami lub urządzeniami, określając w drodze decyzji
miejsce spalania, ilość odpadów, warunki spalania danego rodzaju odpadu oraz
czas obowiązywania tej decyzji.
4a. (27)
Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 4, zawiera:
1) wyszczególnienie
rodzajów odpadów przewidywanych do unieszkodliwiania; w przypadku gdy określenie
rodzaju jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą
powodować dla środowiska, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę do
podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów,
2) określenie
ilości odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych unieszkodliwianiu w
okresie roku,
3) oznaczenie
miejsca prowadzenia działalności w zakresie unieszkodliwiania odpadów,
4) szczegółowy
opis stosowanych metod unieszkodliwiania odpadów,
5) proponowany
czas obowiązywania decyzji.
5. Instalacje
oraz urządzenia do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów mogą być
eksploatowane tylko wówczas, gdy:
1) nie
zostaną przekroczone standardy emisyjne, określone na podstawie odrębnych przepisów,
2) pozostałości
powstające w wyniku działalności związanej z odzyskiem lub
unieszkodliwianiem będą poddawane odzyskowi lub unieszkodliwiane z zachowaniem
wymagań określonych w ustawie.
6. W
razie niedopełnienia przez posiadacza odpadów, prowadzącego odzysk lub
unieszkodliwianie odpadów, obowiązków, o których mowa w ust. 1 i 5 oraz w
art. 11, art. 12 i art. 25 ust. 2, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może
wydać decyzję o wstrzymaniu tej działalności. Posiadacz odpadów pomimo
wstrzymania prowadzonej działalności jest obowiązany do usunięcia jej skutków
na własny koszt.
7. Postępowanie
w sprawie wydania decyzji o wstrzymaniu działalności wszczyna się z urzędu.
8. W
przypadkach określonych w ust. 6, na wniosek posiadacza odpadów, wojewódzki
inspektor ochrony środowiska może ustalić termin do usunięcia stwierdzonych
nieprawidłowości, a w razie nieusunięcia ich w tym terminie - wstrzyma działalność
związaną z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów.
9. W
decyzji, o której mowa w ust. 6 i 8, określa się termin wstrzymania działalności,
uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej zakończenia.
Plany gospodarki odpadami
Art. 14. 1. Dla
osiągnięcia celów założonych w polityce ekologicznej państwa oraz
realizacji zasad, o których mowa w art. 5, a także stworzenia w kraju
zintegrowanej i wystarczającej sieci instalacji i urządzeń do odzysku i
unieszkodliwiania odpadów, spełniających wymagania określone w przepisach
o ochronie środowiska, opracowywane są plany gospodarki odpadami.
2. (28)
Plany gospodarki odpadami określają:
1)
opis aktualnego stanu gospodarki odpadami, zawierający informacje dotyczące:
a) rodzaju,
ilości i źródła pochodzenia odpadów, które mają być poddane procesom
odzysku lub unieszkodliwiania,
b) wyszczególnienia
posiadaczy odpadów prowadzących działalność w zakresie zbierania, odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów,
c) rozmieszczenia
istniejących instalacji do zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów,
d) identyfikacji
problemów w zakresie gospodarowania odpadami,
2)
cele w zakresie gospodarki odpadami z podaniem terminów ich osiągania,
3) prognozowane
zmiany w zakresie wytwarzania i gospodarowania odpadami,
4) zadania,
których realizacja zapewni poprawę sytuacji w zakresie gospodarowania
odpadami,
5) rodzaj
przedsięwzięć i harmonogram ich realizacji,
6) instrumenty
finansowe służące realizacji celów w zakresie gospodarki odpadami, zawierające
następujące elementy:
a) wskazanie
źródeł finansowania planowanych działań,
b) harmonogram
rzeczowo-finansowy planowanych działań zmierzających do zapobiegania
powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania
na środowisko oraz prawidłowego gospodarowania nimi, w tym ograniczenia ilości
odpadów ulegających biodegradacji zawartych w odpadach komunalnych kierowanych
na składowiska,
7) system
gospodarowania odpadami,
8) system
monitoringu i sposób oceny realizacji celów w zakresie gospodarki odpadami.
3. Plany
są opracowywane na szczeblu krajowym, wojewódzkim, powiatowym i gminnym.
4. (29)
Rada Ministrów uchwala krajowy plan gospodarki odpadami opracowany przez
ministra właściwego do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki wodnej.
5. (30)
Projekt wojewódzkiego, powiatowego lub gminnego planu gospodarki odpadami
opracowują organy wykonawcze województwa, powiatu lub gminy.
6. Wojewódzki,
powiatowy i gminny plan gospodarki odpadami stanowi część odpowiedniego
programu ochrony środowiska i jest tworzony w trybie i na zasadach określonych
w przepisach o ochronie
środowiska.
7. Projekty
planów podlegają zaopiniowaniu:
1) projekt
planu krajowego - przez zarządy województw,
2) (31)
projekt planu wojewódzkiego - przez ministra właściwego do spraw środowiska,
organy wykonawcze powiatów i gmin z obszaru województwa, wojewódzkiego
inspektora ochrony środowiska, a w zakresie związanym z ochroną wód - przez
właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej oraz w zakresie
związanym z portami i wodami morskimi - przez dyrektora właściwego urzędu
morskiego,
3) (32)
projekt planu powiatowego - przez zarząd województwa oraz przez organy
wykonawcze gmin z terenu powiatu,
4) projekt
planu gminnego - przez zarząd województwa oraz zarząd powiatu.
8. Organy,
o których mowa w ust. 7, udzielają opinii w terminie nie dłuższym niż 2
miesiące od dnia otrzymania projektu. Nieudzielenie opinii w tym terminie
uznaje się za opinię pozytywną.
9. W
miastach, w których funkcje organów powiatu sprawują organy gminy, plan
gospodarki odpadami obejmuje zadania planu powiatowego i gminnego. Projekt planu
jest opiniowany przez zarząd województwa.
10. (33)
Dla obszaru miasta stołecznego Warszawy zarząd powiatu warszawskiego
opracowuje projekt wspólnego planu gospodarki odpadami, obejmujący zadania
planu powiatowego i gminnego, który jest opiniowany przez zarząd województwa
mazowieckiego oraz organy wykonawcze gmin z terenu powiatu warszawskiego; plan
ten uchwala rada powiatu warszawskiego.
11. (34)
Organy wykonawcze gmin, będących członkami związków międzygminnych, mogą
opracować jeden projekt wspólnego planu gospodarki odpadami, obejmujący
zadania gminnego planu gospodarki odpadami. Projekt planu jest opiniowany przez
zarządy województw i powiatów, na których terenie położone są gminy.
12. (35)
Zarządy powiatów, będących członkami związków powiatów, mogą opracować
jeden projekt wspólnego planu gospodarki odpadami, obejmujący zadania
powiatowego planu gospodarki odpadami. Projekt planu jest opiniowany przez zarządy
województw, na terenie których położone są powiaty oraz organy wykonawcze
gmin z terenu tych powiatów.
12a. (36)
Projekty planów, o których mowa w ust. 7 pkt 3 i 4 i ust. 10-12, podlegają
zaopiniowaniu przez właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki
wodnej.
12b. (37)
Sprawozdania z realizacji planu gospodarki odpadami, obejmujące okres dwóch
lat kalendarzowych, według stanu na dzień 31 grudnia roku kończącego ten
okres, zwany dalej "okresem sprawozdawczym", przygotowują:
1) minister
właściwy do spraw środowiska - z realizacji planu krajowego,
2) zarząd
województwa - z realizacji planu wojewódzkiego,
3) zarząd
powiatu - z realizacji planu powiatowego,
4) organ
wykonawczy gminy - z realizacji planu gminnego.
13. (38)
Sprawozdanie z realizacji planu gospodarki odpadami:
1) organ
wykonawczy gminy przedkłada radzie gminy i zarządowi powiatu w terminie do
dnia 31 marca po upływie okresu sprawozdawczego,
2) zarząd
powiatu przedkłada radzie powiatu i zarządowi województwa w terminie do dnia
30 czerwca po upływie okresu sprawozdawczego,
3) zarząd
województwa przedkłada sejmikowi województwa i ministrowi właściwemu do
spraw środowiska w terminie do dnia 30 września po upływie okresu
sprawozdawczego,
4) minister
właściwy do spraw środowiska przedkłada Radzie Ministrów w terminie do dnia
31 grudnia po upływie okresu sprawozdawczego.
14. Plany
gospodarki odpadami podlegają aktualizacji nie rzadziej niż co 4 lata.
Art. 15. 1. Plany
gospodarki odpadami powinny być opracowywane zgodnie z polityką ekologiczną
państwa.
2. (39)
Wojewódzki plan gospodarki odpadami powinien być zgodny z krajowym planem
gospodarki odpadami, powiatowy plan gospodarki odpadami powinien być zgodny z
wojewódzkim planem gospodarki odpadami, gminny plan gospodarki odpadami
powinien być zgodny z powiatowym planem gospodarki odpadami.
3. (40)
(uchylony).
4. (41)
(uchylony).
5. (42)
Krajowy plan gospodarki odpadami może określać przedsięwzięcia
priorytetowe, które stanowią instalacje o znaczeniu ponadwojewódzkim, służące
do unieszkodliwiania odpadów i spełniające następujące kryteria:
1) w
instalacjach są unieszkodliwiane odpady z obszaru większego niż obszar
jednego województwa,
2) istnienie
tych instalacji jest niezbędne do:
a) utworzenia
i utrzymania w kraju zintegrowanej i wystarczającej sieci instalacji i urządzeń
do unieszkodliwiania odpadów,
b) realizacji
zadań zawartych w krajowym planie gospodarki odpadami.
5a. (43)
Przedsięwzięcia priorytetowe, o których mowa w ust. 5, mogą być finansowane
ze środków publicznych.
6. (44)
(uchylony).
7. (45)
Krajowy, wojewódzki lub powiatowy plan gospodarki odpadami obejmuje wszystkie
rodzaje odpadów powstających na obszarze danej jednostki administracyjnej oraz
przywożonych na jej obszar, a w szczególności odpady komunalne z uwzględnieniem
odpadów ulegających biodegradacji, odpady opakowaniowe, odpady z budowy,
remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej, opony
oraz odpady niebezpieczne, w tym pojazdy wycofane z eksploatacji, zużyty sprzęt
elektryczny i elektroniczny, PCB, azbest, odpady medyczne i weterynaryjne, oleje
odpadowe, baterie i akumulatory.
7a. (46)
Gminny plan gospodarki odpadami obejmuje odpady komunalne powstające na
obszarze danej gminy oraz przywożone na jej obszar z uwzględnieniem odpadów
komunalnych ulegających biodegradacji oraz odpadów niebezpiecznych zawartych w
odpadach komunalnych.
8. Minister
właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy zakres, sposób i formę sporządzania wojewódzkiego, powiatowego
i gminnego planu gospodarki odpadami, kierując się potrzebą ujednolicenia
sposobu przygotowania planów i zapewnienia ich spójności.
Art. 16. Przedsięwzięcia
związane z unieszkodliwianiem odpadów mogą być realizowane z udziałem środków
z funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, o ile przedsięwzięcia te
zostały ujęte w planie gospodarki odpadami.
Rozdział 3a(47)
Zadania samorządu terytorialnego w zakresie gospodarki odpadami
komunalnymi
Art. 16a. Do
obowiązkowych zadań własnych gmin w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi
należy:
1) zapewnianie
objęcia wszystkich mieszkańców gminy zorganizowanym systemem odbierania
wszystkich rodzajów odpadów komunalnych,
2) zapewnianie
warunków funkcjonowania systemu selektywnego zbierania i odbierania odpadów
komunalnych, aby było możliwe:
a) ograniczenie
składowania odpadów komunalnych ulegających biodegradacji,
b) wydzielanie
odpadów niebezpiecznych z odpadów komunalnych,
c) osiągnięcie
poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych,
3) zapewnianie
budowy, utrzymania i eksploatacji własnych lub wspólnych z innymi gminami lub
przedsiębiorcami instalacji i urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów
komunalnych albo zapewnienie warunków do budowy, utrzymania i eksploatacji
instalacji i urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych
przez przedsiębiorców,
4) zapewnianie
warunków ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji
kierowanych do składowania:
a) do
dnia 31 grudnia 2010 r. - do nie więcej niż 75 % wagowo całkowitej masy odpadów
komunalnych ulegających biodegradacji,
b) do
dnia 31 grudnia 2013 r. - do nie więcej niż 50 % wagowo całkowitej masy odpadów
komunalnych ulegających biodegradacji,
c) do
dnia 31 grudnia 2020 r. - do nie więcej niż 35 % wagowo całkowitej masy odpadów
komunalnych ulegających biodegradacji
w stosunku do masy tych odpadów wytworzonych w 1995
r.
Art. 16b. Do
obowiązkowych zadań własnych województwa w zakresie gospodarki odpadami
komunalnymi należy zapewnianie budowy, utrzymania i eksploatacji instalacji i
urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych wydzielonych
z odpadów komunalnych.
Obowiązki posiadaczy odpadów oraz prowadzących działalność w
zakresie transportu odpadów(48)
Art. 17. (49)
1. (50) Wytwórca odpadów jest obowiązany
do:
1) uzyskania
decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, jeżeli
wytwarza odpady niebezpieczne w ilości powyżej 0,1 Mg rocznie,
2) przedłożenia
informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi
odpadami, jeżeli wytwarza odpady niebezpieczne w ilości do 0,1 Mg rocznie albo
powyżej 5 Mg rocznie odpadów innych niż niebezpieczne.
2. Wytwórca
odpadów jest obowiązany do uzyskania pozwolenia na wytwarzanie odpadów, które
powstają w związku z eksploatacją instalacji, jeżeli wytwarza powyżej 1 Mg
odpadów niebezpiecznych rocznie lub powyżej 5 tysięcy Mg odpadów innych niż
niebezpieczne rocznie.
3. W
pozwoleniu, o którym mowa w ust. 2, uwzględnia się wszystkie odpady
wytwarzane przez danego wytwórcę w danym miejscu.
4. Wymóg
uzyskania decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi,
pozwolenia na wytwarzanie odpadów, a także przedłożenia informacji o
wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami nie
dotyczy wytwórcy odpadów prowadzącego instalację, na której prowadzenie
wymagane jest pozwolenie zintegrowane, o którym mowa w przepisach
o ochronie środowiska.
5. (51)
Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do odpadów komunalnych, odpadów z wypadków,
odpadów powstałych w wyniku klęsk żywiołowych oraz odpadów powstałych w
wyniku poważnej awarii lub poważnej awarii przemysłowej.
Art. 17a. (52)
1. Wytwórca odpadów powstałych w wyniku poważnej awarii lub poważnej
awarii przemysłowej jest obowiązany do przedłożenia staroście właściwemu
ze względu na miejsce powstania odpadów z tych awarii informacji o
wytworzonych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, bez
względu na ich ilość, w terminie 30 dni od dnia wystąpienia awarii.
2. Informacja
ta powinna zawierać:
1) wyszczególnienie
ilości i rodzaju odpadów powstałych w wyniku awarii,
2) wskazanie
miejsca i sposobu magazynowania odpadów powstałych w wyniku awarii,
3) opis
dalszego sposobu gospodarowania tymi odpadami.
Art. 17b. (53)
1. Jeżeli wymagają tego względy ochrony życia lub zdrowia ludzi lub
względy ochrony środowiska, starosta właściwy ze względu na miejsce
powstania odpadów z wypadków, w drodze decyzji wydanej z urzędu, może nałożyć
na wytwórcę tych odpadów obowiązki dotyczące gospodarowania odpadami z
wypadków, w tym obowiązek przekazania ich wskazanemu posiadaczowi odpadów, z
tym że za wytwórcę odpadów z wypadków uważa się sprawcę wypadku; w
przypadku odpadów z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza - wytwórcą
odpadów jest armator statku, który spowodował powstanie odpadu, o ile statek
jest znany.
2. Decyzji,
o której mowa w ust. 1, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
3. W
sprawach odpadów z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza decyzję, o
której mowa w ust. 1, wydaje właściwy ze względu na miejsce wypadku dyrektor
urzędu morskiego.
4. Starosta
dokonuje gospodarowania odpadami z wypadków, jeżeli:
1) nie
można wszcząć postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku
zagospodarowania odpadów z wypadków albo egzekucja okazała się bezskuteczna
lub
2) jest
konieczne natychmiastowe zagospodarowanie tych odpadów ze względu na zagrożenie
życia lub zdrowia ludzi lub możliwość zaistnienia nieodwracalnych szkód w
środowisku.
5. W
przypadku braku możliwości ustalenia sprawcy albo bezskuteczności egzekucji
wobec sprawcy koszty gospodarowania odpadami z wypadków, z wyjątkiem odpadów
z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza, są pokrywane ze środków
finansowych wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej na
wniosek starosty.
Art. 18. 1. Wniosek
o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów powinien spełniać wymagania określone
w przepisach o ochronie
środowiska oraz dodatkowo zawierać następujące informacje:
1) wyszczególnienie
rodzajów odpadów przewidzianych do wytwarzania, z uwzględnieniem ich
podstawowego składu chemicznego i właściwości,
2) określenie
ilości odpadów poszczególnych rodzajów przewidzianych do wytwarzania w ciągu
roku,
3) wskazanie
sposobów zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i
ich negatywnego oddziaływania na środowisko,
4) (54)
opis dalszego sposobu gospodarowania odpadami, z uwzględnieniem zbierania,
transportu, odzysku i unieszkodliwiania odpadów,
5) (55)
wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych odpadów.
2. Pozwolenie
na wytwarzanie odpadów powinno spełniać wymagania określone w przepisach
o ochronie środowiska oraz dodatkowo określać:
1) ilość
odpadów poszczególnych rodzajów dopuszczonych do wytworzenia w ciągu roku,
2) (56)
sposób dalszego gospodarowania odpadami, z uwzględnieniem zbierania,
transportu, odzysku i unieszkodliwiania odpadów,
3) (57)
miejsce i sposób oraz rodzaj magazynowanych odpadów.
3. Właściwy
organ odmawia wydania pozwolenia na wytwarzanie odpadów w przypadkach określonych
w przepisach o ochronie
środowiska lub jeżeli zamierzony sposób gospodarki odpadami:
1) mógłby
powodować zagrożenia dla zdrowia, życia ludzi lub dla środowiska,
2) jest
niezgodny z planami gospodarki odpadami, o których mowa w rozdziale 3.
4. (58)
Kopię wydanego pozwolenia na wytwarzanie odpadów wojewoda lub starosta
przekazuje właściwemu ze względu na miejsce wytwarzania odpadów marszałkowi
województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi,
burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
Art. 19. 1. Wniosek
o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi, do którego dołącza
się ten program, wytwórca odpadów niebezpiecznych obowiązany jest przedłożyć
właściwemu organowi na dwa miesiące przed rozpoczęciem działalności
powodującej powstawanie odpadów niebezpiecznych lub zmianą tej działalności
wpływającą na rodzaj, ilość wytwarzanych odpadów niebezpiecznych lub sposób
gospodarowania nimi.
2. Program
gospodarki odpadami niebezpiecznymi jest zatwierdzany w drodze decyzji przez właściwy
organ, którym jest:
1) (59)
wojewoda - dla przedsięwzięć lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust.
2 ustawy - Prawo ochrony środowiska,
2) starosta
- dla pozostałych przedsięwzięć.
3. Właściwość
miejscową organu, o którym mowa w ust. 2, ustala się według miejsca
wytwarzania odpadów niebezpiecznych.
4. Wojewoda
zatwierdza program gospodarki odpadami niebezpiecznymi po zasięgnięciu opinii
wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwego ze względu na miejsce
wytwarzania odpadów niebezpiecznych.
5. (60)
Starosta zatwierdza program gospodarki odpadami niebezpiecznymi po zasięgnięciu
opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych ze względu na
miejsce wytwarzania odpadów niebezpiecznych; wymóg zasięgania opinii
prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu.
6. (61)
Kopię wydanej decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu ze względu
na miejsce wytwarzania odpadów niebezpiecznych marszałkowi województwa, wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi
miasta.
Art. 20. 1. Program
gospodarki odpadami niebezpiecznymi, dołączany do wniosku o wydanie decyzji
zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, powinien zawierać:
1) wyszczególnienie
rodzajów odpadów niebezpiecznych przewidzianych do wytwarzania, a w
przypadkach gdy określenie rodzaju nie jest wystarczające do ustalenia zagrożeń,
jakie mogą powodować odpady niebezpieczne, właściwy organ może wezwać
wnioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów,
2) określenie
ilości odpadów niebezpiecznych poszczególnych rodzajów przewidzianych do
wytwarzania w ciągu roku,
3) informacje
wskazujące na sposoby zapobiegania powstawaniu odpadów niebezpiecznych lub
ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko,
4) (62)
opis dalszego sposobu gospodarowania odpadami niebezpiecznymi, z uwzględnieniem
zbierania, transportu, odzysku i unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych,
5) (63)
wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych odpadów
niebezpiecznych.
2. We
wniosku o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi wytwórca
odpadów określa czas prowadzenia działalności związanej z wytwarzaniem
odpadów.
Art. 21. (64)
1. W decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi
określa się:
1) ilość
odpadów niebezpiecznych poszczególnych rodzajów dopuszczonych do wytworzenia
w ciągu roku,
2) sposób
dalszego gospodarowania odpadami niebezpiecznymi,
3) wskazanie
miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych odpadów niebezpiecznych,
4) termin
obowiązywania decyzji, wydawanej na czas oznaczony nie dłuższy niż 10 lat.
2. Decyzję
zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi wydaje się po
uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie obiektu albo po zakończeniu postępowania
w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego
części w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z
2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.), jeżeli są wymagane.
Art. 22. 1. Właściwy
organ odmawia wydania decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami
niebezpiecznymi, jeżeli:
1) zamierzony
sposób gospodarki odpadami niebezpiecznymi mógłby powodować zagrożenia dla
zdrowia, życia ludzi lub dla środowiska,
2) zamierzony
sposób gospodarki odpadami niebezpiecznymi jest niezgodny z planami gospodarki
odpadami.
2. (65)
Kopię wydanej decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu ze względu
na miejsce wytwarzania odpadów marszałkowi województwa, wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi
miasta.
Art. 23. 1. Jeżeli
wytwórca odpadów niebezpiecznych narusza przepisy ustawy lub działa
niezgodnie z decyzją zatwierdzającą program gospodarki odpadami
niebezpiecznymi, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń.
2. Jeżeli
wytwórca odpadów niebezpiecznych mimo wezwania, o którym mowa w ust. 1, nadal
narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z decyzją zatwierdzającą
program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, właściwy organ wstrzymuje, w
drodze decyzji, działalność wytwórcy odpadów w zakresie objętym programem
gospodarki odpadami niebezpiecznymi.
3. Decyzji,
o której mowa w ust. 2, właściwy organ nadaje rygor natychmiastowej wykonalności,
uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia działalności
wytwórcy odpadów w zakresie objętym programem gospodarki odpadami
niebezpiecznymi.
4. Wstrzymanie
działalności nie powoduje wygaśnięcia obowiązku usunięcia skutków
prowadzonej działalności na koszt wytwórcy odpadów niebezpiecznych.
5. Postępowanie
w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, wszczyna się z urzędu.
Art. 24. 1. (66)
Informacje o wytwarzanych odpadach oraz sposobach gospodarowania wytworzonymi
odpadami przedkłada się właściwemu organowi w terminie 30 dni przed rozpoczęciem
działalności powodującej powstawanie odpadów lub zmianą tej działalności
wpływającą na ilość lub rodzaj wytwarzanych odpadów lub sposobów
gospodarowania nimi; informację przedkłada się w czterech egzemplarzach.
2. Właściwym
organem, o którym mowa w ust. 1, jest:
1) (67)
wojewoda - dla przedsięwzięć lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust.
2 ustawy - Prawo ochrony środowiska,
2) starosta
- dla pozostałych przedsięwzięć.
3. Właściwość
miejscową organów określonych w ust. 2 ustala się według miejsca
wytwarzania odpadów.
4. Informacja,
o której mowa w ust. 1, powinna zawierać:
1) wyszczególnienie
rodzajów odpadów przewidzianych do wytwarzania, a w przypadkach, gdy określenie
rodzaju nie jest wystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą
powodować, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę do podania podstawowego
składu chemicznego i właściwości odpadów,
2) określenie
ilości odpadów poszczególnych rodzajów przewidzianych do wytwarzania w ciągu
roku,
3) informacje
wskazujące na sposoby zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości
odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko,
4) (68)
opis dalszego sposobu gospodarowania odpadami, z uwzględnieniem zbierania,
transportu, odzysku i unieszkodliwiania odpadów,
5) (69)
wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych odpadów.
5. Do
rozpoczęcia działalności powodującej powstawanie odpadów można przystąpić,
jeżeli organ właściwy do przyjęcia informacji, o której mowa w ust. 1, w
terminie 30 dni od dnia złożenia informacji nie wniesie sprzeciwu w drodze
decyzji.
6. (70)
W przypadku stwierdzenia przez organ na podstawie złożonej informacji, o której
mowa w ust. 1, lub własnych ustaleń, że odpady niebezpieczne wytworzone w ilości
do 100 kg rocznie mogą powodować, ze względu na ich ilość lub rodzaj, zagrożenie
dla życia, zdrowia ludzi lub środowiska, organ w terminie 30 dni od otrzymania
informacji zobowiązuje, w drodze decyzji, wytwórcę odpadów do przedłożenia
wniosku o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi.
7. W
przypadku gdy wytwórca odpadów narusza przepisy ustawy lub działa w sposób
niezgodny ze złożoną informacją, organ, któremu należało przedłożyć
informację, wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń.
8. Jeżeli
wytwórca odpadów mimo wezwania, o którym mowa w ust. 7, nadal narusza
przepisy ustawy lub działa w sposób niezgodny ze złożoną informacją, organ
właściwy do otrzymania informacji wstrzymuje w drodze decyzji działalność
powodującą wytwarzanie odpadów, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska
zakończenia tej działalności. W takim przypadku wytwórca odpadów zobowiązany
jest do usunięcia skutków prowadzonej działalności na własny koszt.
9. (71)
Jeden egzemplarz informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach
gospodarowania wytworzonymi odpadami, a także kopie decyzji, o których mowa w
ust. 5, 6 i 8, wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu ze względu na
miejsce wytwarzania odpadów marszałkowi województwa, wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi
miasta.
Art. 25. 1. Wytwórca
odpadów może zlecić wykonanie obowiązku gospodarowania odpadami innemu
posiadaczowi odpadów.
2. Posiadacz
odpadów może je przekazywać wyłącznie podmiotom, które uzyskały
zezwolenie właściwego organu na prowadzenie działalności w zakresie
gospodarki odpadami, chyba że działalność taka nie wymaga uzyskania
zezwolenia.
3. (72)
Jeżeli posiadacz odpadów, w tym wytwórca odpadów, przekazuje odpady następnemu
posiadaczowi odpadów, który ma zezwolenie właściwego organu na prowadzenie
działalności w zakresie zbierania, odzysku, unieszkodliwiania odpadów lub
koncesję na składowanie odpadów w górotworze, w tym w podziemnych
wyrobiskach górniczych, lub jest wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 33
ust. 5, odpowiedzialność za gospodarowanie odpadami przenosi się na tego następnego
posiadacza odpadów.
4. (73)
Zlecający usługę transportu odpadów jest obowiązany wskazać prowadzącemu
działalność w zakresie transportu odpadów miejsce odbioru odpadów oraz
posiadacza odpadów, do którego należy dostarczyć te odpady.
5. (74)
Prowadzący działalność w zakresie transportu odpadów jest obowiązany
dostarczyć te odpady do posiadacza odpadów, który został mu wskazany przez
zlecającego usługę.
6. (75)
Prowadzący działalność w zakresie transportu odpadów komunalnych jest obowiązany
dostarczyć je do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania wskazanych w zezwoleniu
na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów od właścicieli
nieruchomości, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września
1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.
Art. 26. 1. (76)
Posiadacz odpadów, który prowadzi działalność w zakresie odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów obowiązany jest do uzyskania zezwolenia na
prowadzenie tej działalności, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 1, art. 33 ust. 2,
4 i 4a oraz art. 43 ust. 5.
2. Zezwolenie
na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów
jest wydawane, w drodze decyzji, przez właściwy organ na czas oznaczony, nie dłuższy
niż 10 lat.
3. Właściwym
organem, o którym mowa w ust. 2, jest:
1) (77)
wojewoda - dla przedsięwzięć lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust.
2 ustawy - Prawo ochrony środowiska,
2) starosta
- dla pozostałych przedsięwzięć.
4. Właściwość
miejscową organu, o którym mowa ust. 3, ustala się według miejsca
prowadzenia działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
5. Wojewoda
wydaje zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów, po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza lub
prezydenta miasta, właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności
w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
6. (78)
Starosta wydaje zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów, po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza lub
prezydenta miasta, właściwych ze względu na miejsce prowadzenia działalności
w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów; wymóg zasięgania opinii
prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu.
7. (79)
Kopię wydanej decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu ze względu
na miejsce odzysku lub unieszkodliwiania odpadów marszałkowi województwa,
wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub
prezydentowi miasta.
8. Wymóg
uzyskania decyzji, o której mowa w ust. 1, nie dotyczy posiadacza odpadów
prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów w
instalacji, na której prowadzenie wymagane jest pozwolenie zintegrowane, o którym
mowa w przepisach o
ochronie środowiska.
9. (80)
(uchylony).
10. (81)
Wymóg uzyskania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy posiadacza
odpadów prowadzącego działalność w zakresie unieszkodliwiania odpadów
przez ich składowanie na składowiskach podziemnych, który uzyskał koncesję
na prowadzenie takiej działalności na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.
- Prawo geologiczne i górnicze.
Art. 27. 1. Zezwolenie
na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów
wydaje się na wniosek, który powinien zawierać:
1) wyszczególnienie
rodzajów odpadów przewidywanych do odzysku lub unieszkodliwiania; w przypadku
gdy określenie rodzaju jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te
odpady mogą powodować dla środowiska, właściwy organ może wezwać
wnioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów,
2) określenie
ilości odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych odzyskowi lub
unieszkodliwianiu w okresie roku,
3) oznaczenie
miejsca prowadzenia działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów,
4) (82)
(uchylony),
5) (83)
wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych odpadów,
6) szczegółowy
opis stosowanych metod odzysku lub unieszkodliwiania odpadów,
7) przedstawienie
możliwości technicznych i organizacyjnych pozwalających należycie wykonywać
działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, ze szczególnym
uwzględnieniem kwalifikacji zawodowych lub przeszkolenia pracowników oraz
liczby i jakości posiadanych instalacji i urządzeń odpowiadających
wymaganiom ochrony środowiska,
8) przewidywany
okres wykonywania działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
2. W
zezwoleniu na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów określa się:
1) rodzaj
i ilość odpadów przewidywanych do odzysku lub unieszkodliwiania w okresie
roku,
2) miejsce
i dopuszczone metody odzysku lub unieszkodliwiania odpadów,
3) dodatkowe
warunki prowadzenia działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów, jeżeli wymaga tego specyfika odpadów, w szczególności
niebezpiecznych, lub potrzeba zachowania wymagań ochrony życia, zdrowia ludzi
lub ochrony środowiska,
4) miejsce
i sposób magazynowania odpadów,
5) (84)
(uchylony),
6) czas
obowiązywania zezwolenia.
3. (85)
Zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów wydaje się po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie
obiektu lub po zakończeniu postępowania w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania
obiektu budowlanego lub jego części w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
- Prawo budowlane, jeżeli są wymagane, a w przypadku zezwolenia na prowadzenie
działalności w zakresie unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych dodatkowo
po kontroli przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska funkcjonowania
instalacji i urządzeń służących do unieszkodliwiania odpadów.
Art. 28. 1. (86)
Prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów oraz prowadzenie działalności
w zakresie transportu odpadów wymaga uzyskania zezwolenia, z zastrzeżeniem
art. 31 ust. 1, art. 32 ust. 1 oraz art. 33 ust. 1a i 4.
2. (87)
Zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu
odpadów wydaje starosta.
3. Właściwym
starostą, o którym mowa w ust. 2, jest:
1) do
wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów -
starosta właściwy ze względu na miejsce zbierania odpadów,
2) do
wydania zezwolenia na transport odpadów - starosta właściwy ze względu na
miejsce siedziby lub zamieszkania posiadacza odpadów.
4. Zezwolenie
na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów
wydaje się w drodze decyzji na wniosek, który powinien odpowiednio zawierać:
1) wyszczególnienie
rodzajów odpadów przewidywanych do zbierania lub transportu; w przypadku gdy
określenie rodzaju jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te
odpady mogą powodować dla środowiska, właściwy organ może wezwać
wnioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów,
2) (88)
oznaczenie obszaru prowadzenia działalności - w przypadku transportu odpadów
lub miejsca prowadzenia działalności - w przypadku zbierania odpadów,
3) (89)
w przypadku zbierania odpadów wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzaju
magazynowanych odpadów, a także opis sposobu dalszego zagospodarowania odpadów,
4) wskazanie
sposobu i środków transportu odpadów,
5) przedstawienie
możliwości technicznych i organizacyjnych pozwalających należycie wykonywać
działalność w zakresie zbierania lub transportu odpadów,
6) przewidywany
okres wykonywania działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów.
5. W
zezwoleniu na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu
odpadów określa się odpowiednio:
1) rodzaje
odpadów przewidywanych do zbierania lub transportu,
2) (90)
oznaczenie obszaru prowadzenia działalności - w przypadku transportu odpadów
lub miejsca prowadzenia działalności - w przypadku zbierania odpadów,
3) (91)
w przypadku zbierania odpadów miejsce i sposób oraz rodzaj magazynowanych
odpadów, a także opis sposobu dalszego zagospodarowania odpadów,
4) sposób
i środki transportu odpadów,
5) dodatkowe
warunki prowadzenia działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów,
jeżeli wymaga tego specyfika odpadów, w szczególności niebezpiecznych, lub
potrzeba zachowania wymagań ochrony życia, zdrowia ludzi lub ochrony środowiska,
6) czas
obowiązywania zezwolenia.
6. Zezwolenie
na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów jest
wydawane w drodze decyzji, przez właściwy organ na czas oznaczony nie dłuższy
niż 10 lat.
7. (92)
Kopię wydanej decyzji starosta przekazuje marszałkowi województwa, wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi
miasta właściwemu:
1) w
przypadku zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów
- ze względu na miejsce zbierania odpadów,
2) w
przypadku zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie transportu odpadów
- ze względu na miejsce siedziby lub zamieszkania prowadzącego działalność
w zakresie transportu odpadów,
8. (93)
Nie wymaga zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów
zbieranie odpadów komunalnych, wytwarzanych na terenie nieruchomości, przez władającego
tą nieruchomością.
9. (94)
Uzyskanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wytwórcy odpadów,
który transportuje wytworzone przez siebie odpady lub zbiera wytworzone przez
siebie odpady w miejscu ich wytworzenia.
10. (95)
Zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów wydaje się
po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie obiektu lub po zakończeniu postępowania
w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego
części w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, jeżeli są
wymagane.
Art. 29. 1. Właściwy
organ odmówi wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie
odzysku, unieszkodliwiania, zbierania lub transportu odpadów, jeżeli
zamierzony sposób gospodarki odpadami:
1) (96)
jest niezgodny z wymaganiami przepisów o odpadach,
2) mógłby
powodować zagrożenia dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska,
3) jest
niezgodny z planami gospodarki odpadami.
2. (97)
Właściwy organ odmówi wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w
zakresie termicznego przekształcenia odpadów lub składowania odpadów, jeżeli
kierownik spalarni odpadów lub innej instalacji, w której są termicznie
przekształcane odpady niebezpieczne, albo kierownik składowiska odpadów nie
posiadają świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w zakresie gospodarowania
odpadami.
3. Kopię
wydanej decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu wójtowi,
burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
Art. 30. 1. (98)
Jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności
w zakresie odzysku, unieszkodliwiania, zbierania odpadów, lub prowadzący działalność
w zakresie transportu odpadów, narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z
wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania
naruszeń.
2. Jeżeli
posiadacz odpadów, o którym mowa w ust. 1, mimo wezwania, nadal narusza
przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ
cofa to zezwolenie w drodze decyzji bez odszkodowania.
3. Cofnięcie
zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powoduje wstrzymanie działalności objętej
tym zezwoleniem.
4. Decyzji,
o której mowa w ust. 2, właściwy organ może nadać rygor natychmiastowej
wykonalności, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia
działalności.
5. Posiadacz
odpadów, pomimo wstrzymania prowadzonej działalności, jest obowiązany do
usunięcia jej skutków na własny koszt.
6. Postępowanie
w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, wszczyna się z urzędu.
7. (99)
Kopię wydanej decyzji wojewoda lub starosta przekazuje marszałkowi województwa,
wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub
prezydentowi miasta właściwemu ze względu na miejsce zbierania, odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów, a w przypadku transportu odpadów - właściwemu ze
względu na miejsce siedziby lub zamieszkania prowadzącego działalność w
zakresie transportu odpadów.
Art. 31. 1. (100)
Wytwórca odpadów, który prowadzi działalność w zakresie odzysku,
unieszkodliwiania, zbierania lub transportu odpadów, jest zwolniony z obowiązku
uzyskania zezwolenia na prowadzenie tej działalności, jeżeli posiada
pozwolenie na wytwarzanie odpadów lub decyzję zatwierdzającą program
gospodarki odpadami niebezpiecznymi, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Wytwórca
odpadów, o którym mowa w ust. 1, we wniosku o wydanie pozwolenia na
wytwarzanie odpadów lub decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami
niebezpiecznymi jest obowiązany uwzględnić odpowiednio wymagania przewidziane
dla wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie
odzysku, unieszkodliwiania, zbierania lub transportu odpadów.
3. Właściwy
organ, wydając pozwolenie na wytwarzanie odpadów lub decyzję zatwierdzającą
program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, uwzględnia odpowiednio wymagania
przewidziane dla zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku,
unieszkodliwiania, zbierania lub transportu odpadów.
4. (101)
Jeżeli miejsce prowadzenia odzysku, unieszkodliwiania lub zbierania odpadów
przez wytwórcę, o którym mowa w ust. 1, jest inne niż miejsce wytwarzania
odpadów, właściwy organ, wydając pozwolenie na wytwarzanie odpadów lub
decyzję zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, zasięga
opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych ze względu na
miejsce prowadzenia odzysku, unieszkodliwiania lub zbierania odpadów.
Art. 32. 1. (102)
Posiadacz odpadów, który łącznie prowadzi działalność w zakresie odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów oraz zbierania lub transportu odpadów, jest
zwolniony z obowiązku uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności w
zakresie zbierania lub transportu odpadów, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Posiadacz
odpadów, o którym mowa w ust. 1, powinien dodatkowo uwzględnić we wniosku o
wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów wymagania przewidziane dla wniosku o wydanie
zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu
odpadów.
3. Właściwy
organ, wydając zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów, uwzględnia dodatkowo wymagania przewidziane dla
zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu
odpadów.
Art. 33. 1. Posiadacz
odpadów może przekazać określone rodzaje odpadów w celu ich wykorzystania
osobie fizycznej lub jednostce organizacyjnej, niebędącym przedsiębiorcami,
na ich własne potrzeby.
1a. (103)
Transport odpadów, o których mowa w ust. 1, przez osoby fizyczne i jednostki
organizacyjne niebędące przedsiębiorcami do miejsca wykorzystania tych odpadów
nie wymaga zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie transportu odpadów.
2. Prowadzenie
działalności w zakresie wykorzystania odpadów na własne potrzeby przez osoby
fizyczne lub jednostki organizacyjne, niebędące przedsiębiorcami, nie wymaga
zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku.
3. (104)
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,
listę rodzajów odpadów, które posiadacz odpadów może przekazywać osobom
fizycznym lub jednostkom organizacyjnym niebędącym przedsiębiorcami, oraz
dopuszczalne metody ich odzysku, kierując się właściwościami odpadów oraz
możliwościami bezpiecznego ich wykorzystania.
4. (105)
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów,
których zbieranie lub transport nie wymaga zezwolenia na prowadzenie działalności
w zakresie zbierania lub transportu odpadów, oraz podstawowe wymagania dla
zbierania lub transportu tych rodzajów odpadów, kierując się właściwościami
odpadów oraz oddziaływaniem na środowisko poszczególnych rodzajów działalności
w zakresie zbierania lub transportu odpadów.
4a. (106)
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów,
których odzysk lub unieszkodliwianie nie wymaga zezwolenia na prowadzenie działalności
w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, oraz podstawowe wymagania dla
odzysku lub unieszkodliwiania tych rodzajów odpadów, kierując się właściwościami
odpadów oraz oddziaływaniem na środowisko poszczególnych rodzajów działalności
w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
5. (107)
Posiadacz odpadów lub prowadzący działalność w zakresie transportu odpadów,
który jest zwolniony z obowiązku uzyskiwania zezwoleń na prowadzenie działalności
w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów zgodnie
z przepisami wydanymi na podstawie ust. 4 i 4a, ma obowiązek zgłoszenia do
rejestru prowadzonego przez starostę właściwego ze względu na miejsce
prowadzenia zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, a w przypadku
transportu odpadów - przez starostę właściwego ze względu na miejsce
siedziby lub zamieszkania prowadzącego działalność w zakresie transportu
odpadów. Starosta przekazuje marszałkowi województwa łączne zestawienie
rejestrów, w terminie do końca pierwszego kwartału za poprzedni rok
kalendarzowy.
5a. (108)
Starosta skreśla z rejestru, o którym mowa w ust. 5, posiadacza odpadów lub
prowadzącego działalność w zakresie transportu odpadów w przypadku:
1) złożenia
przez tego posiadacza lub prowadzącego działalność w zakresie transportu
odpadów wniosku o skreślenie z rejestru,
2) upływu
terminu wstrzymania działalności określonego w decyzji o wstrzymaniu działalności,
3) śmierci
posiadacza odpadów lub prowadzącego działalność w zakresie transportu odpadów
będącego osobą fizyczną albo likwidacji jednostki organizacyjnej, będącej
posiadaczem odpadów lub prowadzącym działalność w zakresie transportu odpadów.
5b. (109)
Skreślenia, o którym mowa w ust. 5a pkt 2, dokonuje się w drodze decyzji.
5c. (110)
Kopię decyzji, o której mowa w ust. 5b, starosta przekazuje marszałkowi województwa.
6. (111)
W razie niedopełnienia wymagań, określonych w przepisach wydanych na
podstawie ust. 4 i 4a, przez podmiot, o którym mowa w ust. 5, wojewódzki
inspektor ochrony środowiska może wydać decyzję o wstrzymaniu działalności
w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
7. Decyzję,
o której mowa w ust. 6, może wydać również wojewódzki inspektor sanitarny
w przypadku stwierdzenia zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi.
8. W
przypadkach określonych w ust. 6 i 7, na wniosek posiadacza odpadów,
odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub wojewódzki inspektor
sanitarny może ustalić termin do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości,
a w razie nieusunięcia ich w tym terminie - wstrzyma działalność w zakresie
zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
9. W
decyzjach, o których mowa w ust. 6 i 7, ustala się termin wstrzymania działalności,
uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia działalności
w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
10. Decyzje,
o których mowa w ust. 6 i 7, wydawane są z urzędu.
11. Minister
właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres
informacji podawanych przy rejestracji przez posiadaczy odpadów, o których
mowa w ust. 5, oraz sposób rejestracji, kierując się potrzebą ujednolicenia
procedury rejestracji.
Art. 34. 1. Wójt,
burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji, nakazuje posiadaczowi odpadów
usunięcie odpadów z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania lub
magazynowania, wskazując sposób wykonania tej decyzji.
2. Decyzja,
o której mowa w ust. 1, wydawana jest z urzędu.
Art. 35. 1. Jeżeli
przemawia za tym szczególnie ważny interes społeczny, związany z ochroną środowiska,
a w szczególności z zagrożeniem pogorszenia stanu środowiska w znacznych
rozmiarach, w decyzjach, o których mowa w art. 17 ust. 1 i 2, art. 26 ust. 1,
art. 28 ust. 1, może być ustanowione zabezpieczenie roszczeń z tytułu wystąpienia
negatywnych skutków w środowisku.
2. Do
ustanowienia zabezpieczenia roszczeń, zwrotu ustanowionego zabezpieczenia oraz
orzeczenia o przeznaczeniu zabezpieczenia na usunięcie negatywnych skutków w
środowisku stosuje się odpowiednio art. 187 ust. 2-4 oraz art. 198 ustawy z
dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.
Art. 36. 1. (112)
Posiadacz odpadów, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jest obowiązany do prowadzenia
ich ilościowej i jakościowej ewidencji zgodnie z przyjętym katalogiem odpadów
i listą odpadów niebezpiecznych.
1a. (113)
Ewidencja, o której mowa w ust. 1, w przypadku:
1) wytwórcy
odpadów - powinna obejmować miejsce przeznaczenia odpadów,
2) posiadacza
odpadów, który prowadzi działalność w zakresie odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów - powinna obejmować sposoby gospodarowania odpadami,
a także dane o ich pochodzeniu.
2. (114)
Obowiązek prowadzenia ewidencji odpadów, o której mowa w ust. 1, nie dotyczy
wytwórców odpadów komunalnych.
3. Obowiązek
prowadzenia ewidencji odpadów nie dotyczy osób fizycznych i jednostek
organizacyjnych, niebędących przedsiębiorcami, które wykorzystują odpady na
własne potrzeby.
4. Ewidencję,
o której mowa w ust. 1, prowadzi się, z zastrzeżeniem ust. 5, z zastosowaniem
następujących dokumentów ewidencji odpadów:
1) karty
ewidencji odpadu, prowadzonej dla każdego rodzaju odpadu odrębnie,
4a. (115)
Ewidencję, o której mowa w ust. 1, można prowadzić w systemie
informatycznym, umożliwiającym poświadczenie dokumentów ewidencji odpadów
za pomocą podpisu elektronicznego.
5. (116)
Prowadzący działalność wyłącznie w zakresie transportu odpadów prowadzi
ewidencję z zastosowaniem tylko karty przekazania odpadu.
6. (117)
Dokumenty ewidencji odpadów powinny zawierać następujące dane: imię i
nazwisko, adres zamieszkania lub nazwę i adres siedziby posiadacza odpadów lub
prowadzącego działalność w zakresie transportu odpadów.
7. Posiadacz
odpadów, który przejmuje odpad od innego posiadacza, jest obowiązany
potwierdzić przejęcie odpadu na karcie przekazania odpadu, o której mowa w
ust. 4 pkt 2, wypełnionej przez posiadacza, który przekazuje ten odpad.
7a. (118)
Prowadzący działalność wyłącznie w zakresie transportu odpadów jest obowiązany
do poświadczenia na karcie przekazania odpadu wykonania tej usługi.
8. (119)
Kartę przekazania odpadu sporządza się w odpowiedniej liczbie egzemplarzy, po
jednym dla każdego z posiadaczy, o których mowa w ust. 7, oraz dla prowadzących
działalność w zakresie transportu odpadów.
9. (120)
Dopuszcza się sporządzanie zbiorczej karty przekazania odpadu, obejmującej
odpad danego rodzaju przekazywany łącznie w czasie jednego miesiąca
kalendarzowego, za pośrednictwem tego samego prowadzącego działalność w
zakresie transportu odpadów temu samemu posiadaczowi odpadów.
10. (121)
Posiadacz odpadów i prowadzący działalność w zakresie transportu odpadów
jest obowiązany do przechowywania dokumentów sporządzonych na potrzeby
ewidencji przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
sporządzono te dokumenty, z zastrzeżeniem art. 37 ust. 4.
11. (122)
Posiadacz odpadów i prowadzący działalność w zakresie transportu odpadów
jest obowiązany do udostępniania dokumentów ewidencji odpadów na żądanie
organów przeprowadzających kontrolę.
12. (123)
Marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce wytwarzania, odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów albo miejsce zamieszkania lub siedziby prowadzącego
działalność w zakresie transportu odpadów, w drodze decyzji, może zobowiązać
posiadacza odpadów lub prowadzącego działalność w zakresie transportu odpadów
do przedłożenia dokumentów ewidencji odpadów.
13. (124)
Minister właściwy do spraw środowiska, kierując się szkodliwością odpadów
oraz potrzebą wprowadzenia ułatwień dla małych i średnich przedsiębiorców,
określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów lub ich ilości, dla których
nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów, oraz kategorie małych i średnich
przedsiębiorców, które mogą prowadzić uproszczoną ewidencję odpadów.
14. (125)
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,
wzory dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów, z wyodrębnieniem
ewidencji komunalnych osadów ściekowych stosowanych w celach, o których mowa
w art. 43 ust. 1, oraz ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i
elektronicznego.
15. Minister
właściwy do spraw środowiska, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust.
14, będzie kierował się potrzebą ujednolicenia tych dokumentów oraz
zapewnienia ilościowej i jakościowej kontroli:
1) odpadów
wytwarzanych, poddawanych odzyskowi lub unieszkodliwianych,
Art. 37. 1. Posiadacz
odpadów prowadzący ewidencję odpadów jest obowiązany sporządzić na
formularzu zbiorcze zestawienie danych o rodzajach i ilości odpadów, o
sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących
do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów, z zastrzeżeniem ust. 2. Zbiorcze
zestawienie danych powinno zawierać następujące informacje: imię i nazwisko,
adres zamieszkania lub nazwę i adres siedziby posiadacza odpadów.
2. Wytwórca
komunalnych osadów ściekowych, o których mowa w art. 43, jest obowiązany
sporządzić na formularzu zbiorcze zestawienie danych zawierające następujące
informacje:
1) imię
i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby wytwórcy komunalnych
osadów ściekowych,
2) ilość
komunalnego osadu ściekowego wytworzonego oraz dostarczonego do stosowania,
3) skład
i właściwości komunalnych osadów ściekowych,
4) rodzaj
przeprowadzonej obróbki,
5) imię
i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby stosujących
komunalne osady ściekowe, wytworzone przez wskazanego w pkt 1 wytwórcę tych
osadów,
6) miejsca
stosowania tych osadów.
3. (126)
Zbiorcze zestawienia danych, o których mowa w ust. 1 i 2, posiadacz odpadów
lub wytwórca komunalnych osadów ściekowych jest obowiązany przekazać marszałkowi
województwa właściwemu ze względu na miejsce wytwarzania, zbierania, odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów w terminie do końca pierwszego kwartału za
poprzedni rok kalendarzowy.
4. Zarządzający
składowiskiem odpadów jest obowiązany do przechowywania zbiorczych zestawień
danych, o których mowa w ust. 1, do czasu zakończenia rekultywacji składowiska
odpadów i przekazania ich następnemu właścicielowi lub zarządcy nieruchomości.
5. Minister
właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres
informacji wymaganych w oparciu o ust. 2 pkt 3 oraz wzory formularzy służących
do sporządzania i przekazywania zbiorczych zestawień danych, o których mowa w
ust. 1 i 2, kierując się potrzebą ujednolicenia tych zestawień.
6. (127)
Na podstawie zbiorczych zestawień danych, o których mowa w ust. 1 i 2,
informacji uzyskanych od wojewody i starostów oraz sprawozdań i informacji, o
których mowa w art. 30 ust. 1 i art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005
r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 25, poz. 202),
marszałek województwa prowadzi wojewódzką bazę danych, dotyczącą
wytwarzania i gospodarowania odpadami wraz z rejestrem udzielanych zezwoleń w
zakresie wytwarzania i gospodarowania odpadami oraz sporządza raport wojewódzki
i przekazuje go ministrowi właściwemu do spraw środowiska.
7. (128)
Dostęp do wojewódzkiej bazy danych posiadają: minister właściwy do spraw środowiska,
Główny Inspektor Ochrony Środowiska, wojewoda, starosta, wójt, burmistrz lub
prezydent miasta, wojewódzki inspektor ochrony środowiska oraz urząd
statystyczny.
8. Minister
właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, warunki i
zakres dostępu do wojewódzkiej bazy danych, kierując się potrzebami organów,
o których mowa w ust. 7, w zakresie danych niezbędnych do zarządzania środowiskiem.
9. Raport
wojewódzki, o którym mowa w ust. 6, w zakresie stosowania komunalnych osadów
ściekowych może zawierać następujące dane osobowe stosujących te osady:
imię i nazwisko, adres zamieszkania lub nazwę i adres siedziby posiadacza
odpadów.
10. Minister
właściwy do spraw środowiska prowadzi centralną bazę danych dotyczącą
wytwarzania i gospodarowania odpadami.
11. Minister
właściwy do spraw środowiska, kierując się potrzebą stworzenia
ujednoliconego systemu zbierania i przetwarzania danych, określi, w drodze
rozporządzenia, zasady sporządzania raportu wojewódzkiego, o którym mowa w
ust. 6, wzór formularza, na którym raport ten ma być sporządzany, oraz
termin przekazywania tego raportu.
12. Minister
właściwy do spraw środowiska, kierując się potrzebą ujednolicenia systemu
zbierania i przetwarzania danych, określi, w drodze rozporządzenia, niezbędny
zakres informacji objętych obowiązkiem zbierania i przetwarzania oraz sposób
prowadzenia centralnej i wojewódzkiej bazy danych, o których mowa w ust. 6 i
10.
Szczególne zasady gospodarowania niektórymi rodzajami odpadów
Art. 38. 1. Zakazuje
się odzysku PCB.
2. Odpady
zawierające PCB mogą być poddawane odzyskowi lub unieszkodliwiane tylko po
usunięciu z tych odpadów PCB, z zastrzeżeniem ust. 3.
3. Jeżeli usunięcie PCB z odpadów jest niemożliwe,
do unieszkodliwienia odpadu zawierającego PCB stosuje się przepisy dotyczące
unieszkodliwiania PCB.
4. (129)
PCB powinno być unieszkodliwiane poprzez spalanie w spalarniach odpadów.
5. Dopuszcza
się również jako metody unieszkodliwiania PCB procesy D8, D9, D12 i D15
wymienione w załączniku nr 6 do ustawy, przy zastosowaniu techniki gwarantującej
bezpieczne dla środowiska i zdrowia ludzi jego unieszkodliwienie.
6. Zakazuje
się spalania PCB na statkach.
7. Posiadacz
odpadów prowadzący działania w celu unieszkodliwienia PCB jest obowiązany w
karcie ewidencji odpadów zamieścić informację o zawartości PCB w odpadzie.
Art. 39. 1. Oleje
odpadowe powinny być w pierwszej kolejności poddawane odzyskowi poprzez
regenerację, rozumianą jako każdy proces, w którym oleje bazowe mogą być
produkowane przez rafinowanie olejów odpadowych, a w szczególności przez
usunięcie zanieczyszczeń, produktów utleniania i dodatków zawartych w tych
olejach.
1a. (130)
Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi powszechnie dostępny wykaz
prowadzących instalacje do regeneracji olejów odpadowych, spełniające
wymagania określone dla tych instalacji.
1b. (131)
Wniosek o wpis do wykazu, o którym mowa w ust. 1a, zawiera następujące dane:
1) imię
i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego
instalację do regeneracji olejów odpadowych,
2) rodzaj
stosowanej technologii,
3) moce
przerobowe instalacji do regeneracji olejów odpadowych.
1c. (132)
Główny Inspektor Ochrony Środowiska dokonuje wpisu prowadzącego, o którym
mowa w ust. 1b, do wykazu, o którym mowa w ust. 1a, po sprawdzeniu spełnienia
przez instalację do regeneracji olejów odpadowych wymagań określonych dla
tych instalacji.
1d. (133)
Prowadzący instalację do regeneracji olejów odpadowych, wpisany do rejestru,
o którym mowa w ust. 1a, jest obowiązany do zgłaszania Głównemu
Inspektorowi Ochrony Środowiska zmian danych, o których mowa w ust. 1b, w
terminie 30 dni od dnia ich zaistnienia.
1e. (134)
Prowadzący, o którym mowa w ust. 1d, jest obowiązany zgłosić Głównemu
Inspektorowi Ochrony Środowiska zaprzestanie działalności w terminie 7 dni od
dnia jej zaprzestania.
1f. (135)
Główny Inspektor Ochrony Środowiska wykreśla prowadzącego, o którym mowa w
ust. 1e, z wykazu, o którym mowa w ust. 1a.
2. (136)
Jeżeli regeneracja olejów odpadowych jest niemożliwa ze względu na stopień
ich zanieczyszczenia, określony w odrębnych przepisach, oleje te powinny być
poddawane innym procesom odzysku.
3. (137)
Jeżeli regeneracja lub inne procesy odzysku olejów odpadowych są niemożliwe,
dopuszcza się ich unieszkodliwianie.
4. Posiadacz
odpadów w postaci olejów odpadowych, powstałych w wyniku prowadzonej przez
niego działalności gospodarczej, jeżeli nie jest w stanie we własnym
zakresie wykonać obowiązków określonych w ust. 1 albo ust. 2, powinien
przekazać te odpady podmiotowi gwarantującemu zgodne z prawem ich
zagospodarowanie.
5. Zakazuje
się mieszania olejów odpadowych z innymi odpadami niebezpiecznymi, w tym
zawierającymi PCB, w czasie ich zbierania lub magazynowania, jeżeli poziom
określonych substancji przekracza dopuszczalne wartości.
6. Zakazuje
się zrzutu olejów odpadowych do wód, do gleby lub do ziemi.
7. (138)
(uchylony).
Art. 40. 1. Zakazuje
się unieszkodliwiania odpadów polegającego na lokowaniu (zatapianiu) na dnie
mórz, pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z
przetwarzania tych odpadów.
2. Posiadacz
odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z
przetwarzania tych odpadów, ubiegający się o zezwolenie na prowadzenie działalności
w zakresie unieszkodliwiania tych odpadów poprzez ich składowanie, obowiązany
jest do podania we wniosku o to zezwolenie następujących informacji dotyczących:
1) właściwości
fizycznych łącznie z określeniem postaci (stała, szlam, płynna lub gazowa),
chemicznych, biochemicznych i biologicznych odpadów,
2) toksyczności,
trwałości fizycznej, chemicznej i biologicznej odpadów,
3) akumulowania
i biotransformacji składników odpadów w organizmach żywych lub osadach,
4) podatności
odpadów na zmiany fizyczne, chemiczne i biochemiczne oraz wzajemnego oddziaływania
w danym środowisku z innymi substancjami organicznymi i nieorganicznymi,
5) położenia
geograficznego składowiska odpadów wraz z charakterystyką przyległych obszarów,
6) sposobu
opakowania oraz stosowanych sposobów ograniczania rozprzestrzeniania się odpadów,
7) środków
ostrożności podjętych w celu uniknięcia zanieczyszczenia środowiska.
3. Posiadacz
odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z
przetwarzania tych odpadów jest obowiązany do prowadzenia monitoringu miejsc
magazynowania tych odpadów.
4. Wojewoda
może, w drodze decyzji, zobowiązać posiadacza odpadów, o którym mowa w ust.
2, do prowadzenia dodatkowych badań wpływu odpadów na jakość wód oraz zwiększyć
częstotliwość prowadzenia wszystkich badań.
5. Postępowanie
w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 4, wszczyna się z urzędu.
6. (139)
Posiadacz odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z
przetwarzania tych odpadów jest obowiązany w zbiorczym zestawieniu danych, o
którym mowa w art. 37 ust. 1, dodatkowo zamieścić informację o ilości
siarczanów lub chlorków w odpadach przypadających na Mg wyprodukowanego
dwutlenku tytanu.
7. (140)
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki, kierując się właściwościami odpadów oraz ich oddziaływaniem
na środowisko w trakcie długotrwałego składowania, określi, w drodze
rozporządzenia, odpady pochodzące z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu
oraz z przetwarzania tych odpadów, które nie mogą być unieszkodliwiane przez
ich składowanie, oraz dopuszczalne ilości odpadów wytwarzanych w przeliczeniu
na Mg wyprodukowanego dwutlenku tytanu.
8. Minister
właściwy do spraw środowiska, kierując się właściwościami odpadów oraz
ich oddziaływaniem na środowisko w trakcie długotrwałego składowania, określi,
w drodze rozporządzenia, zakres, obowiązkowe i dodatkowe badania wpływu odpadów
na jakość wód, sposoby, metody referencyjne badań i warunki prowadzenia
monitoringu składowisk odpadów oraz miejsc magazynowania odpadów pochodzących
z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów.
Art. 41. 1. (141)
Odpady w postaci baterii lub akumulatorów zbiera się oddzielnie od innych
rodzajów odpadów.
2. (142)
Posiadacz odpadów w postaci baterii lub akumulatorów, powstałych w wyniku
prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, jest obowiązany do ich
selektywnego zbierania, umożliwiającego późniejszy odzysk lub
unieszkodliwienie tych odpadów.
3. (143)
Posiadacz odpadów w postaci baterii lub akumulatorów, który jest osobą
fizyczną niebędącą przedsiębiorcą, powinien zwracać te odpady do punktów
ich zbierania lub wrzucać do pojemników przeznaczonych na te odpady.
4. (144)
(uchylony).
Art. 42. 1. Zakazuje
się poddawania odzyskowi określonych rodzajów odpadów medycznych i
weterynaryjnych.
1a. (145)
Zakazuje się unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych
odpadów weterynaryjnych w inny sposób niż spalanie w spalarniach odpadów.
2. Minister
właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska,
kierując się zagrożeniami stwarzanymi przez powstające odpady, określi, w
drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów medycznych i weterynaryjnych, których
poddawanie odzyskowi jest zakazane.
3. Minister
właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska,
kierując się zagrożeniami stwarzanymi przez powstające odpady, określi, w
drodze rozporządzenia, dopuszczalne sposoby i warunki unieszkodliwiania odpadów
medycznych i weterynaryjnych.
Art. 43. 1. (146)
Odzysk komunalnych osadów ściekowych polegający na ich stosowaniu:
1) w
rolnictwie, rozumianym jako uprawa wszystkich płodów rolnych wprowadzanych do
obrotu handlowego, włączając w to uprawy przeznaczane do produkcji pasz,
2) do
rekultywacji terenów, w tym gruntów na cele rolne,
3) do
dostosowania gruntów do określonych potrzeb wynikających z planów gospodarki
odpadami, planów zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
zabudowy i zagospodarowania terenu,
4) do
uprawy roślin przeznaczonych do produkcji kompostu,
5) do
uprawy roślin nieprzeznaczonych do spożycia i do produkcji pasz
- powinien się odbywać z zachowaniem warunków
określonych w ust. 1a-7.
1a. (147)
Komunalne osady ściekowe mogą być przekazywane właścicielowi, dzierżawcy
lub innej osobie władającej nieruchomością, na której mają być stosowane,
wyłącznie przez wytwórcę tych osadów.
2. Komunalne
osady ściekowe mogą być stosowane, jeżeli są ustabilizowane oraz
przygotowane odpowiednio do celu i sposobu ich stosowania, w szczególności
przez poddanie ich obróbce biologicznej, chemicznej, termicznej lub innemu
procesowi, który obniża podatność komunalnego osadu ściekowego na
zagniwanie i eliminuje zagrożenie dla środowiska lub zdrowia ludzi.
3. Przed
stosowaniem komunalne osady ściekowe oraz grunty, na których mają one być
stosowane, powinny być poddane badaniom przez wytwórcę komunalnych osadów ściekowych.
4. Wytwórca
komunalnych osadów ściekowych jest obowiązany do przekazywania właścicielowi,
dzierżawcy lub innej osobie władającej nieruchomością, na której komunalne
osady ściekowe mają być stosowane, wyników badań oraz informacji o dawkach
tego osadu, które można stosować na poszczególnych gruntach.
5. Właściciel,
dzierżawca lub inna osoba władająca nieruchomością, na której komunalne
osady ściekowe mają zostać zastosowane w celach określonych w ust. 1 pkt 1,
4 lub 5, jest zwolniona z obowiązku uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności
w zakresie odzysku lub obowiązku rejestracji, o którym mowa w art. 33 ust. 5,
oraz prowadzenia ewidencji tych odpadów.
6. Zakazuje
się stosowania komunalnych osadów ściekowych:
1) na
obszarach parków narodowych i rezerwatów przyrody,
2) na
wewnętrznych terenach ochrony pośredniej stref ochronnych ujęć wody,
3) w
pasie gruntu o szerokości 50 m bezpośrednio przylegającego do brzegów jezior
i cieków,
4) na
terenach zalewowych, czasowo podtopionych i bagiennych,
5) na
terenach czasowo zamarzniętych i pokrytych śniegiem,
6) na
gruntach o dużej przepuszczalności, stanowiących w szczególności piaski luźne
i słabogliniaste oraz piaski gliniaste lekkie, jeżeli poziom wód gruntowych
znajduje się na głębokości mniejszej niż 1,5 m poniżej powierzchni gruntu,
7) na
gruntach rolnych o spadku przekraczającym 10%,
8) (148)
na obszarach ochronnych zbiorników wód podziemnych,
9) na
terenach objętych pozostałymi formami ochrony przyrody niewymienionymi w pkt
1, jeżeli osady ściekowe zostały wytworzone poza tymi terenami,
10) na
terenach położonych w odległości mniejszej niż 100 m od ujęcia wody, domu
mieszkalnego lub zakładu produkcji żywności,
11) na
gruntach, na których rosną rośliny sadownicze i warzywa, z wyjątkiem drzew
owocowych,
12) na
gruntach przeznaczonych pod uprawę roślin jagodowych i warzyw, których części
jadalne bezpośrednio stykają się z ziemią i są spożywane w stanie surowym
- w ciągu 18 miesięcy poprzedzających zbiory i w czasie zbiorów,
13) na
gruntach wykorzystywanych na pastwiska i łąki,
14) na
gruntach wykorzystywanych do upraw pod osłonami.
7. Minister
właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
rolnictwa, kierując się zasadami ochrony środowiska oraz ochrony gruntów
rolnych, określi, w drodze rozporządzenia, warunki, jakie muszą być spełnione
przy wykorzystywaniu komunalnych osadów ściekowych na cele, o których mowa w
ust. 1, w tym dawki tych osadów, które można stosować na gruntach, a także
zakres, częstotliwość i metody referencyjne badań komunalnych osadów ściekowych
i gruntów, na których osady te mają być stosowane.
Art. 43a. (149)
1. (150) Posiadacz odpadów prowadzący
punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany, przy przyjmowaniu tych odpadów
od osób fizycznych niebędących przedsiębiorcami, do wypełniania formularza
przyjęcia odpadów metali w dwóch egzemplarzach, po jednym egzemplarzu dla
przekazującego i dla przyjmującego odpady.
2. Formularz,
o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:
1) określenie
rodzaju odpadów, rodzaju produktu, z którego powstał odpad, oraz źródło
pochodzenia,
2) (151)
imię i nazwisko, adres zamieszkania oraz numer dowodu osobistego lub innego
dokumentu stwierdzającego tożsamość osoby przekazującej odpady.
3. Osoba
przekazująca odpady metali jest obowiązana do okazania dokumentu, o którym
mowa w ust. 2 pkt 2, w celu potwierdzenia jej tożsamości.
4. Posiadacz
odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany odmówić
przyjęcia odpadów metali w przypadku, gdy osoba przekazująca te odpady
odmawia okazania dokumentu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.
5. Posiadacz
odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany
przechowywać wypełnione formularze przez okres 5 lat, licząc od końca roku
kalendarzowego, w którym je sporządzono.
6. Posiadacz
odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany przedstawić
przechowywane formularze na żądanie organów przeprowadzających kontrolę,
Policji, straży miejskiej i służb ochrony kolei.
7. Przepisy
ust. 1-6 nie dotyczą metalowych odpadów opakowaniowych po produktach żywnościowych.
8. Minister
właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór
formularza, o którym mowa w ust. 1, kierując się potrzebą ujednolicenia tego
dokumentu, zapewnienia właściwej kontroli obrotu odpadami metali oraz
zapobiegania kradzieży i dewastacji w szczególności urządzeń
telekomunikacyjnych, elektroenergetycznych, kolejowych i wodno-kanalizacyjnych.
Termiczne przekształcanie odpadów
Art. 44. 1. (152)
Termiczne przekształcanie odpadów może być prowadzone w spalarniach odpadów
lub we współspalarniach odpadów.
2. (153)
Spalarnie odpadów oraz współspalarnie odpadów powinny być projektowane,
budowane, wyposażane i użytkowane w sposób zapewniający osiągnięcie
poziomu termicznego przekształcania, przy którym ilość i szkodliwość dla
życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska odpadów i innych emisji powstających
wskutek termicznego przekształcania odpadów będzie jak najmniejsza.
3-5. (154)
(uchylone).
6. (155)
Termiczne przekształcanie odpadów komunalnych i odpadów niebezpiecznych
stanowi proces unieszkodliwiania D10, wymieniony w załączniku nr 6 do ustawy,
z wyjątkiem termicznego przekształcania odpadów opakowaniowych oraz odpadów,
o których mowa w art. 49a ust. 1 i 3, o ile wytworzona energia jest
wykorzystywana poza procesem termicznego przekształcania odpadów.
7. (156)
Termiczne przekształcanie odpadów opakowaniowych, odpadów, o których mowa w
art. 49a ust. 1 i 3, oraz odpadów innych niż odpady komunalne i odpady
niebezpieczne stanowi proces odzysku R1, wymieniony w załączniku nr 5 do
ustawy, o ile wytworzona energia jest wykorzystywana poza procesem termicznego
przekształcania odpadów.
8. (157)
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki, kierując się:
1) potrzebą
osiągnięcia wymaganych docelowych, procentowych udziałów energii ze źródeł
odnawialnych w zużyciu w kraju energii elektrycznej brutto,
2) oceną
i prognozą możliwości realizowania celów krajowych oraz ograniczeń
systemowych wytworzenia energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych,
może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki techniczne kwalifikowania części energii odzyskanej z termicznego
przekształcania odpadów komunalnych jako energii z odnawialnego źródła
energii.
9. (158)
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, określi przede wszystkim:
1) rodzaje
frakcji zawartych w odpadach komunalnych, które przekształcane termicznie w
spalarni odpadów mogą być uznane jako biodegradowalne frakcje w sensie
definicji biomasy, zapisanej w dyrektywie z dnia 27 września 2001 r. nr
2001/77/WE i w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne,
2) techniczne
i organizacyjne warunki wiarygodnego dokumentowania ilościowego i
energetycznego udziału biodegradowalnych frakcji zawartych w odpadach
komunalnych podlegających termicznemu przekształcaniu w spalarniach odpadów i
zaliczonych jako źródło odnawialne w bilansie energetycznym odzysku energii w
spalarni odpadów.
Art. 45. 1. (159)
Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów jest obowiązany,
w czasie przyjmowania i termicznego przekształcania odpadów, do podejmowania
niezbędnych środków ostrożności mających na celu zapobieżenie lub
ograniczenie negatywnych skutków dla środowiska, w szczególności w
odniesieniu do zanieczyszczeń powietrza, gleby, wód powierzchniowych i
gruntowych, jak również zapachów i hałasu, a także bezpośredniego zagrożenia
zdrowia ludzi.
1a. (160)
Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, przyjmując
odpady do ich termicznego przekształcenia, jest obowiązany również do:
2) sprawdzenia
zgodności przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie przekazania
odpadu.
1b. (161)
Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, przyjmując
odpady niebezpieczne do ich termicznego przekształcenia, jest obowiązany również
do:
1) zapoznania
się z przekazywanym przez posiadacza odpadów opisem odpadów, który powinien
obejmować:
a) fizyczny
i chemiczny skład odpadów niebezpiecznych oraz informacje niezbędne do
dokonania oceny przydatności tych odpadów do procesu termicznego przekształcenia,
c) wskazanie
substancji, z którymi te odpady nie mogą być łączone w celu ich łącznego
termicznego przekształcenia,
d) niezbędne
środki ostrożności związane z postępowaniem z tymi odpadami,
2) pobrania
próbek, przed rozładowaniem odpadów, w celu zweryfikowania zgodności
fizycznego i chemicznego składu oraz właściwości odpadów z opisem, o którym
mowa w pkt 1; wymóg ten nie dotyczy odpadów medycznych i odpadów
weterynaryjnych,
3) przechowywania
próbek przez okres co najmniej jednego miesiąca po termicznym przekształceniu
tych odpadów.
2. (162)
Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, termicznie
przekształcając odpady niebezpieczne, jest obowiązany do:
1) badania
fizycznych i chemicznych właściwości odpadów powstałych w wyniku
termicznego przekształcania odpadów, w tym w szczególności rozpuszczalnych
frakcji metali ciężkich,
2) transportu
i magazynowania odpadów w postaci pylistej, powstałych w wyniku termicznego
przekształcania odpadów, w zamkniętych pojemnikach,
3) określenia
bezpiecznej trasy przejazdu odpadów powstałych w wyniku termicznego przekształcania
odpadów, jeżeli odpadów tych nie udało się poddać odzyskowi lub
unieszkodliwić w miejscu ich powstania.
3. (163)
Przepis ust. 1b nie ma zastosowania w przypadku wytwórców odpadów, którzy
termicznie przekształcają wyłącznie własne odpady w miejscu ich powstania,
pod warunkiem dotrzymywania wymagań dla spalarni odpadów lub współspalarni
odpadów.
4. (164)
(uchylony).
Art. 46. (165)
(uchylony).
Art. 47. Minister
właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska, kierując się właściwościami odpadów, określi, w drodze
rozporządzenia, wymagania dotyczące prowadzenia procesu termicznego przekształcania
odpadów, z wyjątkiem odpadów medycznych i weterynaryjnych, oraz sposoby postępowania
z odpadami powstałymi w wyniku termicznego przekształcania odpadów.
Art. 48. 1. (166)
W razie niedopełnienia przez zarządzającego spalarnią odpadów lub współspalarnią
odpadów obowiązków, o których mowa w art. 44 i 45, wojewódzki inspektor
ochrony środowiska może wydać decyzję o wstrzymaniu działalności w
zakresie termicznego przekształcania odpadów.
2. (167)
W przypadkach określonych w ust. 1, na wniosek zarządzającego spalarnią
odpadów lub współspalarnią odpadów, wojewódzki inspektor ochrony środowiska
może ustalić termin usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, a w razie
nieusunięcia ich w tym terminie - wstrzyma działalność w zakresie
termicznego przekształcania odpadów.
3. W
decyzji, o której mowa w ust. 1 i 2, określa się termin wstrzymania działalności,
uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej zakończenia.
4. Postępowanie
w sprawie wydania decyzji o wstrzymaniu działalności wszczyna się z urzędu.
5. (168)
(uchylony).
Art. 49. 1. (169)
Właściciel lub inny władający spalarnią odpadów lub współspalarnią
odpadów jest obowiązany zatrudniać kierownika spalarni odpadów lub współspalarni
odpadów posiadającego świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie
gospodarowania odpadami.
1a. (170)
Kierownikiem spalarni odpadów lub współspalarni odpadów może być wyłącznie
osoba, która posiada świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie
gospodarowania odpadami.
2. Świadectwo
stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami wydaje wojewoda,
po złożeniu przez zainteresowanego egzaminu w zakresie gospodarowania odpadami
z wynikiem pozytywnym.
3. Egzamin,
o którym mowa w ust. 2, przeprowadza się na wniosek zainteresowanego, zawierający
imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia oraz miejsce zamieszkania
wnioskodawcy. Do wniosku dołącza się odpis dyplomu lub świadectwa
potwierdzającego posiadane wykształcenie albo zaświadczenie o praktyce
zawodowej oraz dowód uiszczenia opłaty związanej z przeprowadzeniem egzaminu.
4. Egzamin,
o którym mowa w ust. 2, przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez
wojewodę.
5. Koszty
związane z przeprowadzeniem egzaminu oraz wydaniem świadectwa ponosi
zainteresowany.
6. W
razie uzyskania negatywnego wyniku egzaminu zainteresowany może wystąpić z
wnioskiem o wyznaczenie terminu ponownego egzaminu, który może być
przeprowadzony najwcześniej po upływie 6 miesięcy od dnia pierwszego
egzaminu.
7. (171)
(uchylony).
8. Minister
właściwy do spraw środowiska, kierując się potrzebą zapewnienia prawidłowego
unieszkodliwiania odpadów oraz potrzebami ochrony środowiska, określi, w
drodze rozporządzenia:
1) tryb
powoływania komisji egzaminacyjnej oraz jej skład,
2) zakres
wiadomości podlegających sprawdzeniu,
3) tryb
przeprowadzania egzaminu,
4) wysokość
opłat związanych z przeprowadzeniem egzaminu i wydaniem świadectwa stwierdzającego
kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami oraz sposób ich uiszczania,
5) wysokość
wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnej,
6) wzór
świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami.
Art. 49a. (172)
1. Przepisów rozdziału 6 nie stosuje się do spalarni odpadów oraz współspalarni
odpadów termicznie przekształcających wyłącznie następujące odpady:
1) roślinne
z rolnictwa i leśnictwa,
2) roślinne
z przemysłu przetwórstwa spożywczego, jeżeli odzyskuje się wytwarzaną
energię cieplną,
3) włókniste,
roślinne z procesu produkcji pierwotnej masy celulozowej i z procesu produkcji
papieru z masy, jeżeli odpady te są spalane w miejscu produkcji, a wytwarzana
energia cieplna jest odzyskiwana,
5) drewna,
z wyjątkiem drewna zanieczyszczonego impregnatami i powłokami ochronnymi, które
mogą zawierać związki chlorowcoorganiczne lub metale ciężkie, w skład których
wchodzą w szczególności odpady drewna pochodzącego z budowy, remontów i
demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej,
6) zwłok
zwierzęcych w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia
zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.
2. Przepisów
rozdziału 6 nie stosuje się również do eksperymentalnych instalacji
wykorzystywanych do badań, rozwoju i testowania prowadzonych w celu poprawy
procesu spalania, w których jest przetwarzane mniej niż 50 Mg odpadów
rocznie, pod warunkiem że instalacje te są eksploatowane w okresie nie dłuższym
niż rok.
3. Wymagania
dotyczące termicznego przekształcania odpadów niebezpiecznych nie mają
zastosowania w odniesieniu do następujących odpadów niebezpiecznych:
1) ciekłych
odpadów palnych, w tym olejów odpadowych spełniających łącznie następujące
warunki:
a) zawartość
PCB i pentachlorofenolu (PCP) nie przekracza wartości, które powodowałyby, że
odpady te są niebezpieczne,
b) odpady
te nie stanowią odpadów niebezpiecznych ze względu na zawartość innych składników
wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy,
c) ich
wartość kaloryczna netto wynosi co najmniej 30 MJ (megadżuli) na kilogram,
2) ciekłych
odpadów palnych, które nie powodują w gazach odlotowych powstających bezpośrednio
z ich spalania innych emisji niż emisje powstające w wyniku spalania oleju napędowego,
o których mowa w art. 169 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.
Składowanie i magazynowanie odpadów
Art. 50. 1. Wyróżnia
się następujące typy składowisk odpadów: składowisko odpadów
niebezpiecznych, składowisko odpadów obojętnych, składowisko odpadów innych
niż niebezpieczne i obojętne.
1a. (173)
Składowanie odpadów na składowiskach podziemnych regulują przepisy ustawy z
dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze.
2. Minister
właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
wymagania dotyczące lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim
powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów, uwzględniając
zjawiska przyrodnicze i uwarunkowania geologiczne oraz systemy kontroli.
Art. 51. 1. Organ
właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla
składowiska odpadów może uzależnić wydanie tej decyzji od przedstawienia
przez inwestora ekspertyzy co do możliwości odzysku lub unieszkodliwienia
odpadów w inny sposób niż przez składowanie.
2. Wyznaczenie
składowiska odpadów w pobliżu lotnisk wymaga zgody organów administracji
lotniczej.
3. Wyznaczenie
składowiska odpadów w pobliżu obiektów zabytkowych lub na terenie występowania
istniejących stanowisk archeologicznych wymaga zgody wojewódzkiego
konserwatora zabytków.
4. Wyznaczenie
składowiska odpadów w obszarze pasa nadbrzeżnego oraz morskich portów i
przystani wymaga zgody dyrektora urzędu morskiego.
5. Organ
właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla
składowiska odpadów odmówi wydania takiej decyzji w przypadku braku zgody
wymaganej w ust. 2-4 lub jeżeli istnieje uzasadniona technicznie, ekologicznie
lub ekonomicznie możliwość odzysku lub unieszkodliwiania odpadów bez budowy
składowiska odpadów.
6. (174)
(uchylony).
7. (175)
Do ustanowienia zabezpieczenia roszczeń, zwrotu ustanowionego zabezpieczenia
oraz orzeczenia o przeznaczeniu zabezpieczenia na usunięcie negatywnych skutków
w środowisku stosuje się odpowiednio art. 187 ust. 2-4 oraz art. 198 ustawy z
dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.
Art. 52. 1. Wniosek
o wydanie pozwolenia na budowę składowiska odpadów powinien dodatkowo zawierać:
1) imię
i nazwisko oraz adres zamieszkania lub nazwę i adres siedziby wnioskodawcy oraz
zarządzającego składowiskiem odpadów, jeżeli są to różne podmioty, oraz
adres składowiska odpadów,
2) rodzaje
odpadów przewidziane do składowania na danym składowisku odpadów,
3) przewidywaną
roczną i całkowitą ilość składowanych odpadów oraz pojemność składowiska
odpadów,
4) opis
terenu składowiska odpadów, a w szczególności jego charakterystykę
geologiczną i hydrogeologiczną,
5) opis
sposobu zapobiegania zanieczyszczeniu środowiska lub ograniczenia ilości odpadów
i ich negatywnego oddziaływania na środowisko,
6) plan
dotyczący eksploatacji, zarządzania i monitorowania składowiska odpadów,
7) plan
dotyczący zamknięcia składowiska odpadów oraz działań poeksploatacyjnych,
8) sposoby
zapobiegania awariom i sposoby postępowania w przypadku ich wystąpienia,
9) kwalifikacje
planowanego do zatrudnienia personelu,
10) proponowaną
wysokość i formę zabezpieczenia roszczeń.
2. Organ
właściwy do wydania pozwolenia na budowę składowiska odpadów określa w nim
wymagania zapewniające ochronę życia i zdrowia ludzi, ochronę środowiska
oraz ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich.
3. Wymagania,
o których mowa w ust. 2, dotyczą:
2) warunków
technicznych składowiska odpadów,
3) rodzaju
odpadów dopuszczonych do składowania na składowisku odpadów,
4) rodzaju
odpadów niebezpiecznych dopuszczonych do składowania na wydzielonej części
składowiska odpadów innych niż niebezpieczne, jeżeli część tego składowiska
wydzielono do składowania odpadów niebezpiecznych,
5) rocznej
i ogólnej ilości odpadów dopuszczonych do składowania,
6) sposobu
eksploatacji składowiska,
7) docelowej
rzędnej (maksymalnej wysokości) składowania,
8) sposobu
gromadzenia, oczyszczania i odprowadzania odcieków,
9) sposobu
gromadzenia, oczyszczania i wykorzystywania lub unieszkodliwiania gazu składowiskowego,
10) sposobu,
częstotliwości i czasu monitorowania składowiska odpadów,
11) sposobu
postępowania w przypadku wystąpienia awarii,
12) określenia
technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów,
14) obowiązku
uzyskania pozwolenia na użytkowanie składowiska odpadów,
15) określenia
wysokości i formy zabezpieczenia roszczeń.
4. (176)
Organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę składowiska odpadów odmawia
wydania pozwolenia na budowę składowiska odpadów, jeżeli budowa składowiska
odpadów nie jest określona w wojewódzkim planie gospodarki odpadami.
Art. 53. 1. Pozwolenie
na użytkowanie składowiska odpadów może być wydane po zatwierdzeniu
instrukcji eksploatacji składowiska odpadów oraz po przeprowadzeniu kontroli
przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.
2. Wniosek
o zatwierdzenie instrukcji eksploatacji składowiska odpadów powinien zawierać:
1) imię
i nazwisko oraz adres zamieszkania lub nazwę i adres siedziby wnioskodawcy oraz
zarządzającego składowiskiem odpadów, jeżeli są to różne podmioty, oraz
adres składowiska odpadów,
2) określenie
typu składowiska odpadów,
3) określenie,
czy na tym składowisku, jeżeli nie jest to składowisko odpadów
niebezpiecznych, zostały wydzielone części, na których mają być składowane
określone rodzaje odpadów niebezpiecznych,
4) rodzaje
odpadów przeznaczonych do składowania na tym składowisku,
5) wskazanie
kwalifikacji kierownika i pracowników składowiska odpadów,
6) wyszczególnienie
urządzeń technicznych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania składowiska
odpadów (np. kompaktor, spychacz, waga, brodzik dezynfekcyjny, środki
transportu),
7) wyszczególnienie
aparatury kontrolno-pomiarowej wraz ze schematem rozmieszczenia punktów
pomiarowych,
8) określenie
sposobu składowania poszczególnych rodzajów odpadów,
9) określenie
rodzaju i grubości stosowanej warstwy izolacyjnej,
10) określenie
godzin otwarcia składowiska odpadów,
11) określenie
sposobu zabezpieczenia składowiska odpadów przed dostępem osób
nieuprawnionych,
12) określenie
procedury przyjęcia odpadów na składowisko odpadów,
13) określenie
sposobów i częstotliwości prowadzonych badań,
14) określenie
sposobu prowadzenia dokumentacji dotyczącej eksploatacji składowiska odpadów.
3. Instrukcję
eksploatacji składowiska odpadów zatwierdza, w drodze decyzji:
1) (177)
wojewoda - dla przedsięwzięć lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust.
2 ustawy - Prawo ochrony środowiska,
2) starosta
- dla pozostałych przedsięwzięć.
4. W
decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska odpadów określa
się:
2) w
razie potrzeby wydzielone części składowiska odpadów innych niż
niebezpieczne, na których mogą być składowane określone rodzaje odpadów
niebezpiecznych,
3) rodzaje
odpadów dopuszczonych do składowania na tym składowisku odpadów,
4) urządzenia
techniczne niezbędne do prawidłowego funkcjonowania składowiska,
5) aparaturę
kontrolno-pomiarową wraz ze schematem rozmieszczenia punktów pomiarowych,
6) sposoby
składowania poszczególnych rodzajów odpadów,
7) rodzaj
i grubość stosowanej warstwy izolacyjnej,
8) godziny
otwarcia składowiska odpadów,
9) sposób
zabezpieczenia składowiska odpadów przed dostępem osób nieuprawnionych,
10) procedury
przyjęcia odpadów na składowisko odpadów,
11) sposoby
i częstotliwość prowadzenia badań,
12) sposób
prowadzenia dokumentacji dotyczącej eksploatacji składowiska odpadów,
13) dodatkowe
wymagania związane ze specyfiką składowania odpadów.
5. Organ,
o którym mowa w ust. 3, odmówi, w drodze decyzji, zatwierdzenia instrukcji
eksploatacji składowiska odpadów, jeżeli:
1) kierownik
składowiska odpadów nie posiada świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w
zakresie gospodarowania odpadami,
2) instrukcja
zawiera ustalenia sprzeczne z wymaganiami sanitarnymi, bezpieczeństwa i higieny
pracy, przeciwpożarowymi, a także wymaganiami ochrony środowiska,
3) sposób
eksploatacji jest sprzeczny z założeniami przyjętymi w decyzji o warunkach
zabudowy i zagospodarowania terenu lub o pozwoleniu na budowę,
4) sposób
eksploatacji mógłby powodować zagrożenia dla zdrowia, życia ludzi lub dla
środowiska.
6. Organ
właściwy do zatwierdzenia instrukcji eksploatacji składowiska odpadów jest
obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja zatwierdzająca
instrukcję eksploatacji składowiska odpadów została wydana, do przeniesienia
tej decyzji na rzecz innej osoby, jeżeli wyrazi ona zgodę na przyjęcie
wszystkich warunków zawartych w tej decyzji.
Art. 54. 1. Zamknięcie
składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wymaga zgody właściwego
organu.
2. Zgodę
na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wydaje, na
wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów, w drodze decyzji:
1) (178)
wojewoda - dla przedsięwzięć lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust.
2 ustawy - Prawo ochrony środowiska,
2) starosta
- dla pozostałych przedsięwzięć
po przeprowadzeniu kontroli składowiska odpadów
przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.
2a. (179)
Przeprowadzenie kontroli składowiska odpadów, o której mowa w ust. 2, nie
jest wymagane, jeżeli potrzeba zamknięcia składowiska odpadów wynika z zarządzenia
pokontrolnego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien
zawierać:
1) określenie
technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części,
1a) (180)
datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku odpadów,
2) harmonogram
działań związanych z rekultywacją składowiska odpadów.
4. Zgoda,
o której mowa w ust. 1, na zamknięcie składowiska odpadów lub jego
wydzielonej części określa:
1) techniczny
sposób zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części,
1a) (181)
datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku odpadów,
2) harmonogram
działań związanych z rekultywacją składowiska odpadów,
3) warunki
sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów.
5. Zarządzający
składowiskiem, po wykonaniu obowiązków określonych w decyzji o zgodzie na
zamknięcie składowiska, może złożyć wniosek o uchylenie ustanowionego
zabezpieczenia roszczeń. Przepis art. 35 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 54a. (182)
1. Odpady składowane na składowisku odpadów mogą być z niego wydobyte.
2. Wydobycie
odpadów ze składowiska odpadów wymaga uzyskania pozwolenia na wytwarzanie
odpadów.
3. Przepisy
ust. 1 i 2 dotyczą również wydobywania odpadów ze zwałowisk odpadów, dla
których nie było wymagane uzyskanie decyzji lokalizacyjnych lub decyzji o
pozwoleniu na budowę.
Art. 55. 1. Zakazuje
się składowania odpadów:
1) występujących
w postaci ciekłej, w tym odpadów zawierających wodę w ilości powyżej 95%
masy całkowitej, z wyłączeniem szlamów,
2) o
właściwościach wybuchowych, żrących, utleniających, wysoce łatwopalnych
lub łatwopalnych,
3) (183)
zakaźnych medycznych i zakaźnych weterynaryjnych,
4) powstających
w wyniku prac naukowo-badawczych, rozwojowych lub działalności dydaktycznej,
które nie są zidentyfikowane lub są nowe i których oddziaływanie na środowisko
jest nieznane,
5) opon
i ich części, z wyłączeniem opon rowerowych i opon o średnicy zewnętrznej
większej niż 1.400 mm,
6) w
śródlądowych wodach powierzchniowych i podziemnych,
7) w
polskich obszarach morskich,
8) w
przypadkach określonych w przepisach
odrębnych.
2. Zakazuje
się rozcieńczania lub sporządzania mieszanin odpadów ze sobą lub z innymi
substancjami lub przedmiotami w celu spełnienia kryteriów dopuszczenia odpadów
do składowania na składowisku odpadów.
3. (184)
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw środowiska, kierując się właściwościami odpadów oraz potrzebą
zapewnienia właściwego postępowania z odpadami na składowisku odpadów, może
określić, w drodze rozporządzenia, kryteria oraz procedury dopuszczania odpadów
do składowania na składowisku odpadów danego typu.
4. Odpady
powinny być składowane w sposób selektywny. Dopuszcza się składowanie określonych
rodzajów odpadów w sposób nieselektywny (mieszanie), jeżeli w wyniku takiego
składowania nie nastąpi zwiększenie negatywnego oddziaływania tych odpadów
na środowisko.
5. Minister
właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska, kierując się właściwościami odpadów, może określić, w
drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów, które mogą być składowane w sposób
nieselektywny.
Art. 56. 1. Odpady
przed umieszczeniem na składowisku odpadów powinny być poddane procesowi
przekształcenia fizycznego, chemicznego lub biologicznego oraz segregacji, w
celu ograniczenia zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub dla środowiska lub
też ograniczenia ilości lub objętości składowanych odpadów.
2. Obowiązki
określone w ust. 1 nie dotyczą odpadów obojętnych oraz odpadów, w stosunku
do których proces przekształcenia fizycznego, chemicznego lub biologicznego
nie spowoduje ograniczenia zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub dla środowiska
ani ograniczenia ilości lub objętości składowanych odpadów.
Art. 57. (185)
1. Na składowisku odpadów niebezpiecznych nie mogą być składowane
odpady inne niż niebezpieczne.
2. Stałe
odpady niebezpieczne mogą być składowane na wydzielonych częściach składowisk
odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne.
3. Wydzielone
części składowisk odpadów, o których mowa w ust. 2, powinny spełniać
wymagania dotyczące lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, określone
dla składowisk odpadów niebezpiecznych.
4. Na
wydzielonych częściach składowisk, o których mowa w ust. 2, nie mogą być
składowane odpady inne niż niebezpieczne.
Art. 58. Na
składowiskach odpadów obojętnych mogą być składowane tylko odpady obojętne.
Art. 59. 1. Zarządzający
składowiskiem odpadów jest obowiązany:
1) ustalić
ilość odpadów przed ich przyjęciem na składowisko,
2) sprawdzić
zgodność przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie przekazania
odpadu,
3) zapewnić
selektywne składowanie odpadów, mając na uwadze uniknięcie szkodliwych dla
środowiska reakcji pomiędzy składnikami tych odpadów, możliwość dalszego
ich wykorzystania oraz rekultywację i ponowne zagospodarowanie terenu składowiska
odpadów,
4) utrzymywać
i eksploatować składowisko odpadów w sposób zapewniający właściwe
funkcjonowanie urządzeń technicznych stanowiących wyposażenie składowiska
odpadów oraz zachowanie wymagań sanitarnych, bezpieczeństwa i higieny pracy,
przeciwpożarowych, a także zasad ochrony środowiska, zgodnie z zatwierdzoną
instrukcją eksploatacji składowiska odpadów,
5) odmówić
przyjęcia odpadów na składowisko odpadów, których skład jest niezgodny z
dokumentami wymaganymi przy obrocie odpadami lub zezwoleniem na składowanie
odpadów niebezpiecznych na wydzielonej części innego składowiska odpadów
lub zezwoleniem na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów, i zawiadomić o tym niezwłocznie wojewódzkiego
inspektora ochrony środowiska,
6) zawiadomić
organ, który wydał decyzję o pozwoleniu na użytkowanie składowiska odpadów
oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o zakończeniu eksploatacji i
wykonaniu prac rekultywacyjnych,
7) monitorować
składowisko odpadów przed rozpoczęciem, w trakcie i po zakończeniu
eksploatacji składowiska oraz corocznie przesyłać uzyskane wyniki wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska w terminie do końca pierwszego kwartału, po
zakończeniu roku kalendarzowego, którego te wyniki dotyczyły,
8) powiadamiać
niezwłocznie wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o stwierdzonych
zmianach obserwowanych parametrów, wskazujących na możliwość wystąpienia
lub powstanie zagrożeń dla środowiska.
2. W
przypadku określonym w ust. 1 pkt 8 wojewódzki inspektor ochrony środowiska
określi, w drodze decyzji, zakres i harmonogram działań niezbędnych do
ustalenia przyczyn zmian obserwowanych parametrów oraz możliwych zagrożeń
dla środowiska, a następnie po ich ustaleniu określi, w drodze decyzji,
zakres i harmonogram działań niezbędnych do usunięcia przyczyn i skutków
stwierdzonych zagrożeń dla środowiska.
3. W
razie niedopełnienia przez zarządzającego składowiskiem odpadów obowiązków,
o których mowa w ust. 1, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może wydać
decyzję o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów.
4. Decyzję,
o której mowa w ust. 3, może wydać również wojewódzki inspektor sanitarny
w przypadku stwierdzenia zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi.
5. W
przypadkach określonych w ust. 3 i 4, na wniosek zarządzającego składowiskiem
odpadów, odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub wojewódzki
inspektor sanitarny może ustalić termin do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości,
a w razie nieusunięcia ich w tym terminie - wstrzyma użytkowanie składowiska
odpadów.
6. W
decyzjach, o których mowa w ust. 3-5, ustala się termin wstrzymania użytkowania,
uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska jego zakończenia.
7. Decyzje,
o których mowa w ust. 2, oraz decyzje o wstrzymaniu użytkowania składowiska
odpadów wydawane są z urzędu.
Art. 60. (186)
1. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw zdrowia, kierując się zależnościami między możliwością występowania
zagrożeń dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska a lokalizacją i
technicznymi parametrami składowiska odpadów, określi, w drodze rozporządzenia,
zakres, czas, sposób oraz warunki prowadzenia monitoringu składowisk odpadów.
2. Jeżeli
z przeglądu ekologicznego lub dokumentacji hydrogeologicznej wynika brak możliwości
monitorowania wód powierzchniowych, podziemnych lub gazu składowiskowego, właściwy
organ może określić odrębny zakres prowadzenia monitoringu danego składowiska
odpadów, odstępując od wymogów, o których mowa w ust. 1.
Art. 61. Cena
za przyjęcie odpadów do składowania na składowisko odpadów powinna uwzględniać
w szczególności koszty budowy, eksploatacji, zamknięcia, rekultywacji,
monitorowania i nadzorowania składowiska odpadów.
Art. 62. Do
kierownika składowiska odpadów stosuje się art. 49.
Art. 63. 1. Magazynowanie
odpadów może odbywać się na terenie, do którego posiadacz odpadów ma tytuł
prawny.
2. Miejsce
magazynowania odpadów nie wymaga wyznaczenia w trybie przepisów
o zagospodarowaniu przestrzennym.
3. Odpady
przeznaczone do odzysku lub unieszkodliwiania, z wyjątkiem składowania, mogą
być magazynowane, jeżeli konieczność magazynowania wynika z procesów
technologicznych lub organizacyjnych i nie przekracza terminów uzasadnionych
zastosowaniem tych procesów, nie dłużej jednak niż przez okres 3 lat.
4. Odpady
przeznaczone do składowania mogą być magazynowane jedynie w celu zebrania
odpowiedniej ilości tych odpadów do transportu na składowisko odpadów, nie dłużej
jednak niż przez okres 1 roku.
5. Okresy
magazynowania odpadów, o których mowa w ust. 3 i 4, liczone są łącznie dla
wszystkich kolejnych posiadaczy tych odpadów.
6. (187)
Określenie miejsca i sposobu magazynowania odpadów następuje w:
1) pozwoleniu
zintegrowanym, o którym mowa w przepisach
o ochronie środowiska,
2) pozwoleniu
na wytwarzanie odpadów, o którym mowa w art. 17 ust. 2,
3) decyzji
zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, o której mowa w
art. 17 ust. 1 pkt 1,
4) informacji
o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, o
której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2,
5) zezwoleniu
na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów,
o którym mowa w art. 26 ust. 1,
6) zezwoleniu
na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów, o którym
mowa w art. 28 ust. 1,
7) zgłoszeniu
do rejestru, o którym mowa w art. 33 ust. 5.
Rozdział 8(188) (uchylony).
Art. 65. (189)
(uchylony).
Art. 66. (190)
(uchylony).
Przepisy karne i opłaty sankcyjne(191)
Art. 69. (192)
(uchylony).
Art. 69a. (193)
1. Kto poddaje odzyskowi lub unieszkodliwianiu niesegregowane odpady
komunalne, pozostałości z sortowania odpadów komunalnych lub komunalne osady
ściekowe poza obszarem województw, o których mowa w art. 9 ust. 3 i 4
podlega karze grzywny.
2. Tej
samej karze podlega ten, kto unieszkodliwia zakaźne odpady medyczne lub zakaźne
odpady weterynaryjne poza obszarem województw, o których mowa w ust. 1.
1) będąc
zobowiązanym do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, pozbywa się ich lub
przekazuje podmiotom, które nie uzyskały wymaganych zezwoleń, lub
2) wbrew
zakazom dotyczącym składowania odpadów lub niezgodnie z wymaganiami określonymi
w zatwierdzonej instrukcji eksploatacji składowiska odpadów składuje odpady,
lub
3) w
miejscach na ten cel nieprzeznaczonych magazynuje lub składuje odpady, lub
4) w
celu spełniania kryteriów dopuszczenia odpadów do składowania na składowiskach
odpadów, rozcieńcza lub sporządza mieszaniny odpadów ze sobą lub innymi
substancjami lub przedmiotami, lub
5) powodując
wzrost zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzi lub środowiska, miesza odpady
niebezpieczne różnych rodzajów lub odpady niebezpieczne z odpadami innymi niż
niebezpieczne lub dopuszcza do mieszania tych odpadów, lub
6) bez
wymaganego zezwolenia prowadzi działalność w zakresie zbierania, transportu,
odzysku lub unieszkodliwiania odpadów,
podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 71. (194)
Kto wbrew zakazowi termicznie przekształca odpady poza spalarniami odpadów lub
współspalarniami odpadów
podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 72. Kto
PCB (polichlorowane difenyle, polichlorowane trifenyle,
monometylotetrachlorodifenylometan, monometylodichlorodifenylometan,
monometylodibromodifenylometan oraz mieszaniny zawierające jakąkolwiek z tych
substancji w ilości powyżej 0,005% wagowo łącznie):
3) miesza
z olejami odpadowymi w czasie zbierania lub magazynowania,
podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 73. Kto
miesza oleje odpadowe z innymi odpadami niebezpiecznymi w czasie ich zbierania
lub magazynowania, jeżeli poziom zanieczyszczeń w olejach odpadowych
przekracza dopuszczalne wartości,
podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 74. Kto,
prowadząc działalność gospodarczą, w wyniku której powstają odpady w
postaci baterii lub akumulatorów, zbiera te odpady w sposób nieselektywny lub
unieszkodliwia je łącznie z innymi rodzajami odpadów,
podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 75. Kto
stosuje nieustabilizowane lub nieprzygotowane odpowiednio do celu i sposobu ich
stosowania komunalne osady ściekowe lub wbrew obowiązkowi nie przeprowadza
badań komunalnych osadów ściekowych lub gruntów, na których mają być
stosowane,
podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 75a. (195)
Kto, prowadząc punkt zbierania odpadów metali, przyjmuje odpady metali inne niż
metalowe odpady opakowaniowe po produktach żywnościowych, bez potwierdzenia tożsamości
osoby przekazującej te odpady lub bez wypełnienia formularza przyjęcia odpadów
metali,
podlega karze aresztu albo grzywny.
1) wytwarza
odpady bez wymaganej decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami
niebezpiecznymi lub z naruszeniem jej warunków lub
2) wytwarza
odpady bez wymaganego złożenia informacji o wytworzonych odpadach oraz
sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami lub prowadzi gospodarkę odpadami
niezgodnie ze złożoną informacją, lub
3) wytwarza
odpady pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 24 ust. 5, albo
rozpoczyna działalność powodującą powstawanie odpadów przed upływem
terminu do wniesienia sprzeciwu, lub
4) nie
posiadając zatwierdzonej instrukcji eksploatacji składowiska odpadów,
eksploatuje składowisko odpadów, lub
5) bez
wymaganej zgody organu zamyka składowisko lub jego wydzieloną część, lub
6) będąc
obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów lub przekazywania wymaganych
informacji lub zbiorczego zestawienia danych, nie wykonuje tego obowiązku albo
wykonuje go nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym,
podlega karze grzywny.
Art. 76a. (196)
Kto, będąc wytwórcą odpadów powstałych w wyniku poważnej awarii lub poważnej
awarii przemysłowej, nie składa informacji o wytworzonych odpadach oraz o
sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami lub składa niekompletną
informację
podlega karze grzywny.
Art. 77. (197)
Kto, zarządzając spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów:
1) przyjmując
odpady do ich termicznego przekształcenia, nie ustala masy odpadów lub nie
sprawdza zgodności przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie
przekazania odpadu lub
2) przyjmując
odpady niebezpieczne do ich termicznego przekształcenia, nie zapoznaje się z
opisem odpadów lub nie pobiera lub nie przechowuje próbek tych odpadów
podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 77a. (198)
Kto unieszkodliwia zakaźne odpady medyczne i zakaźne odpady weterynaryjne w
inny sposób niż spalanie w spalarni odpadów
podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 78. Kto,
zarządzając składowiskiem odpadów, nie dopełnia ciążących na nim obowiązków
w zakresie:
1) ustalenia
ilości odpadów przed przyjęciem odpadów na składowisko lub
2) sprawdzenia
zgodności przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie przekazania
odpadu, lub
3) utrzymywania
i eksploatacji składowiska odpadów w sposób zapewniający właściwe
funkcjonowanie urządzeń technicznych stanowiących wyposażenie składowiska
odpadów oraz zachowanie wymagań sanitarnych, bezpieczeństwa i higieny pracy,
przeciwpożarowych, a także zasad ochrony środowiska, zgodnie z zatwierdzoną
instrukcją eksploatacji składowiska odpadów, lub
4) odmowy
przyjęcia na składowisko odpadów o składzie niezgodnym z dokumentami
wymaganymi przy obrocie odpadami lub zezwoleniem, lub
5) monitorowania
składowiska odpadów w trakcie jego eksploatacji i po jej zakończeniu lub
prowadzi monitorowanie niezgodnie z wymaganiami, lub
6) przesyłania
uzyskanych wyników monitorowania składowiska odpadów wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska, lub
7) powiadamiania
wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o stwierdzonych zmianach
obserwowanych parametrów wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożeń
dla środowiska, lub
8) przechowywania
zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach
gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku
lub unieszkodliwiania tych odpadów oraz przekazania ich następnemu właścicielowi
lub zarządcy nieruchomości,
podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 79. Orzekanie
w sprawach, o których mowa w art. 70-78, następuje na zasadach i w trybie określonym
w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia.
Art. 79a. (199)
1. Stwierdzając naruszenie przez gminną jednostkę organizacyjną lub
przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września
1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, obowiązku w zakresie
ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji kierowanych do
składowania, wojewódzki inspektor ochrony środowiska nakłada na podmiot do
tego obowiązany, w drodze decyzji, opłatę sankcyjną w wysokości od 40 tysięcy
do 200 tysięcy złotych, ustalając wysokość opłaty w zależności od
stopnia niewykonania obowiązku.
2. Stwierdzając
naruszenie przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, obowiązku zorganizowania
systemu selektywnego zbierania odpadów, wojewódzki inspektor ochrony środowiska
nakłada na podmiot do tego obowiązany, w drodze decyzji, opłatę sankcyjną w
wysokości od 10 tysięcy do 40 tysięcy złotych.
3. Termin
płatności opłaty sankcyjnej w przypadku decyzji, o których mowa w ust. 1 i
2, wynosi 14 dni od dnia, w którym decyzje stały się ostateczne.
4. W
sprawach dotyczących opłat sankcyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje
się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, Nr 85, poz. 727, Nr 86,
poz. 732 i Nr 143, poz. 1199), z wyłączeniem art. 67, z tym że uprawnienia
organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.
5. Termin
płatności opłat sankcyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2, może zostać
odroczony na wniosek podmiotów, o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli podejmą
one działania zapewniające usunięcie przyczyny nałożenia opłaty, w okresie
nie dłuższym niż 1 rok od dnia złożenia wniosku.
6. Wniosek
o odroczenie terminu płatności opłaty sankcyjnej, zawierający harmonogram
realizacji działania zapewniającego usunięcie przyczyny nałożonej opłaty,
powinien zostać złożony do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska
przed upływem terminu, w którym opłata powinna być uiszczona.
7. Decyzja
o odroczeniu terminu płatności opłaty sankcyjnej ustala:
1) wysokość
opłaty, której termin został odroczony,
2) opis
działania realizowanego przez podmiot do tego obowiązany,
3) harmonogram
realizacji działania,
4) termin
odroczenia opłaty uwzględniający okres niezbędny do zrealizowania działania.
8. W
przypadku terminowego zrealizowania działania będącego podstawą odroczenia
terminu płatności opłaty sankcyjnej wojewódzki inspektor ochrony środowiska
orzeka o umorzeniu opłaty.
9. Jeżeli
działanie będące podstawą odroczenia terminu płatności opłaty sankcyjnej
nie zostanie zrealizowane w terminie, wojewódzki inspektor ochrony środowiska
wydaje decyzję stwierdzającą wygaśnięcie decyzji o odroczeniu terminu płatności.
10. W
przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 9, opłata sankcyjna podlega
uiszczeniu wraz z odsetkami liczonymi od dnia terminu płatności opłaty.
Przepis końcowy
Art. 80. Ustawa
wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w odrębnej ustawie.
________
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie
swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich:
1) dyrektywy
Rady 75/439/EWG z dnia 16 czerwca 1975 r. w sprawie unieszkodliwiania olejów
odpadowych (Dz. Urz. WE L 194 z 25.07.1975, str. 23, L 42 z 12.02.1987, str. 43,
L 377 z 31.12.1991, str. 48, L 243 z 24.09.1996, str. 31 i L 332 z 28.12.2000,
str. 91),
2) dyrektywy
Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów (Dz. Urz. WE L 194 z
25.07.1975, str. 39, L 78 z 26.03.1991, str. 32 i L 377 z 23.12.1991, str. 48),
3) dyrektywy
Rady 78/176/EWG z dnia 20 lutego 1978 r. w sprawie odpadów pochodzących z
przemysłu ditlenku tytanu (Dz. Urz. WE L 54 z 25.02.1978, str. 19, L 378 z
31.12.1982, str. 1, L 32 z 03.02.1983, str. 28, L 377 z 31.12.1991, str. 48 i L
409 z 31.12.1992, str. 11),
4) dyrektywy
Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska, w
szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w
rolnictwie (Dz. Urz. WE L 181 z 04.07.1986, str. 6 i L 377 z 31.12.1991, str.
48),
5) dyrektywy
Komisji 91/157/EWG z dnia 18 marca 1991 r. w sprawie baterii i akumulatorów
zawierających niektóre substancje niebezpieczne (Dz. Urz. WE L 78 z
26.03.1991, str. 38, L 264 z 04.10.1993, str. 51 i L 1 z 05.01.1999, str. 1),
6) dyrektywy
Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków
komunalnych (Dz. Urz. WE L 135 z 30.05.1991, str. 40 i L 67 z 07.03.1998, str.
29),
7) dyrektywy
Rady 91/689/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. w sprawie odpadów niebezpiecznych
(Dz. Urz. WE L 377 z 31.12.1991, str. 20 i L 168 z 02.07.1994, str. 28),
8) dyrektywy
Parlamentu Europejskiego i Rady 94/62/WE z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie
opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz. Urz. WE L 365 z 31.12.1994, str. 10, L
284 z 31.10.2003, str. 1, L 47 z 18.02.2004, str. 26 i L 70 z 16.03.2005, str.
17),
9) dyrektywy
Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz.
Urz. WE L 182 z 16.07.1999, str. 1),
10) dyrektywy
Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie
pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. Urz. WE L 269 z 21.10.2000, str. 34, L
170 z 29.06.2002, str. 81 i L 25 z 28.01.2005, str. 73),
11) dyrektywy
Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/76/WE z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie
spalania odpadów (Dz. Urz. WE L 332 z 28.12.2000, str. 91),
12) dyrektywy
2002/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w sprawie
zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) (Dz. Urz. WE L 37 z
13.02.2003, str. 24 i L 345 z 31.12.2003, str. 106).
Dane dotyczące aktów prawa Unii Europejskiej ogłoszonych
przed dniem 1 maja 2004 r., zamieszczone w niniejszej ustawie, dotyczą ogłoszenia
tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.(200)
ZAŁĄCZNIKI
KATEGORIE ODPADÓW
Q1 Pozostałości z produkcji lub
konsumpcji, niewymienione w pozostałych kategoriach
Q2 Produkty nieodpowiadające
wymaganiom jakościowym
Q3 Produkty, których termin
przydatności do właściwego użycia upłynął
Q4 Substancje lub przedmioty, które
zostały rozlane, rozsypane, zgubione lub takie, które uległy innemu zdarzeniu
losowemu, w tym zanieczyszczone wskutek wypadku lub powstałe wskutek
prowadzenia akcji ratowniczej
Q5 Substancje lub przedmioty
zanieczyszczone lub zabrudzone w wyniku planowych działań (np. pozostałości
z czyszczenia, materiały z opakowań - odpady opakowaniowe, pojemniki, itp.)
Q6 Przedmioty lub ich części
nienadające się do użytku (np. usunięte baterie, zużyte katalizatory itp.)
Q7 Substancje, które nie spełniają
już należycie swojej funkcji (np. zanieczyszczone kwasy, zanieczyszczone
rozpuszczalniki, zużyte sole hartownicze itp.)
Q8 Pozostałości z procesów
przemysłowych (np. żużle, pozostałości podestylacyjne itp.)
Q9 Pozostałości z procesów
usuwania zanieczyszczeń (np. osady ściekowe, szlamy z płuczek, pyły z filtrów,
zużyte filtry itp.)
Q10 Pozostałości z obróbki skrawaniem
lub wykańczania (np. wióry, zgary itp.)
Q11 Pozostałości z wydobywania lub
przetwarzania surowców (np. pozostałości górnicze itp.)
Q12 Podrobione lub zafałszowane
substancje lub przedmioty (np. oleje zanieczyszczone PCB itp.)
Q13 Wszelkie substancje lub przedmioty,
których użycie zostało prawnie zakazane (np. PCB itp.)
Q14 Substancje lub przedmioty, dla których
posiadacz nie znajduje już dalszego zastosowania (np. odpady z rolnictwa,
gospodarstw domowych, odpady biurowe, z placówek handlowych, sklepów itp.)
Q15 Zanieczyszczone substancje powstające
podczas rekultywacji gleby i ziemi
Q16 Wszelkie substancje lub przedmioty,
które nie zostały uwzględnione w powyższych kategoriach (np. z działalności
usługowej, remontowej)
KATEGORIE LUB RODZAJE ODPADÓW NIEBEZPIECZNYCH
Kategorie lub rodzaje odpadów wymienione według
ich charakteru lub działalności, wskutek której powstały.
Lista A:
Odpady wykazujące którąkolwiek z właściwości
wyszczególnionych w załączniku nr 4 i które składają się z:
1. odpadów medycznych i
weterynaryjnych,
2. środków farmaceutycznych, leków
i związków stosowanych w medycynie lub w weterynarii,
3. środków do impregnacji lub
konserwacji drewna,
4. biocydów i środków
fitofarmaceutycznych,
5. pozostałości substancji
stosowanych jako rozpuszczalniki,
6. halogenowanych substancji
organicznych niestosowanych jako rozpuszczalniki, z wyjątkiem obojętnych
materiałów spolimeryzowanych,
7. soli hartowniczych zawierających
cyjanki,
8. olejów mineralnych i substancji
oleistych (np. z obróbki metali),
9. emulsji, mieszanin: olej-woda, węglowodór-woda,
10. substancji zawierających PCB (np.
dielektryki itp.),
11. materiałów smolistych powstających
wskutek rafinacji, destylacji lub jakiejkolwiek obróbki pirolitycznej (np.
pozostałości podestylacyjne itp.),
12. tuszów, barwników, pigmentów,
farb, lakierów lub pokostów,
13. żywic, lateksu, plastyfikatorów,
klejów lub spoiw,
14. substancji powstających w wyniku
prac naukowo-badawczych, rozwojowych lub działalności dydaktycznej, które nie
są zidentyfikowane lub są nowe i których oddziaływanie na człowieka lub środowisko
jest nieznane (np. pozostałości laboratoryjne itp.),
15. środków pirotechnicznych i innych
materiałów wybuchowych,
16. chemikaliów stosowanych w przemyśle
fotograficznym lub do obróbki zdjęć (np. do wywoływania),
17. wszelkich substancji lub przedmiotów
zanieczyszczonych dowolną pochodną polichlorowanego dibenzofuranu,
18. wszelkich substancji lub przedmiotów
zanieczyszczonych dowolną pochodną polichlorowanej dibenzo-p-dioksyny.
Lista B:
Odpady, które zawierają którykolwiek ze składników
wyliczonych w załączniku nr 3 i mają którekolwiek z właściwości
wyliczonych w załączniku nr 4, i składają się z:
19. mydeł, tłuszczów lub wosków
pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego,
20. niehalogenowanych substancji
organicznych niestosowanych jako rozpuszczalniki,
21. nieorganicznych substancji
niezawierających metali lub związków metali,
22. popiołów lub żużli,
23. gleby i ziemi, w tym urobku z pogłębiania,
24. soli hartowniczych niezawierających
cyjanków,
25. pyłów lub proszków metalicznych,
26. zużytych materiałów
katalitycznych,
27. cieczy lub szlamów zawierających
metale lub związki metali,
28. pozostałości z operacji usuwania
zanieczyszczeń (np. pyły z filtrów), z wyjątkiem pkt 29, 30 i 33,
29. szlamów z płuczek,
30. szlamów z zakładów uzdatniania
wody,
31. pozostałości z dekarbonizacji,
32. pozostałości z kolumn
jonowymiennych,
33. osadów ściekowych, niepoddanych
unieszkodliwieniu lub nienadających się do zastosowania w rolnictwie,
34. osadów z czyszczenia zbiorników lub
urządzeń,
35. urządzeń zanieczyszczonych,
36. pojemników zanieczyszczonych po
produktach, które zawierały jeden lub więcej składników wymienionych w załączniku
nr 3 (np. opakowania, butle gazowe itp.),
37. baterii, akumulatorów i innych ogniw
elektrycznych,
38. olejów roślinnych,
39. substancji lub przedmiotów pochodzących
z selektywnej zbiórki odpadów z gospodarstw domowych,
40. innych odpadów.
SKŁADNIKI ODPADÓW, KTÓRE KWALIFIKUJĄ JE JAKO ODPADY NIEBEZPIECZNE
Składniki odpadów z listy B załącznika nr 2, które
kwalifikują je jako odpady niebezpieczne, jeśli posiadają właściwości
opisane w załączniku nr 4.
Odpady zawierające jako składniki:
C1 beryl, związki berylu,
C2 związki wanadu,
C3 związki chromu (VI),
C4 związki kobaltu,
C5 związki niklu,
C6 związki miedzi,
C7 związki cynku,
C8 arsen, związki arsenu,
C9 selen, związki selenu,
C10 związki srebra,
C11 kadm, związki kadmu,
C12 związki cyny,
C13 antymon, związki antymonu,
C14 tellur, związki telluru,
C15 związki baru z wyjątkiem siarczanu
baru,
C16 rtęć, związki rtęci,
C17 tal, związki talu,
C18 ołów, związki ołowiu,
C19 siarczki nieorganiczne,
C20 nieorganiczne związki fluoru, z wyjątkiem
fluorku wapnia,
C21 cyjanki nieorganiczne,
C22 następujące metale alkaliczne lub
metale ziem alkalicznych: lit, sód, potas, wapń, magnez w postaci niezwiązanej,
C23 kwaśne roztwory lub kwasy w postaci
stałej,
C24 roztwory zasadowe i zasady w postaci
stałej,
C25 azbest (pył i włókna),
C26 fosfor, związki fosforu, z wyjątkiem
fosforanów mineralnych,
C27 karbonylki metali,
C28 nadtlenki,
C29 chlorany,
C30 nadchlorany,
C31 azydki,
C32 PCB,
C33 farmaceutyki oraz związki stosowane
w medycynie lub w weterynarii,
C34 biocydy i substancje
fitofarmaceutyczne (np. pestycydy),
C35 substancje zakaźne,
C36 kreozoty,
C37 izocyjaniany, tiocyjaniany,
C38 cyjanki organiczne (np. nitryle),
C39 fenole, związki fenolowe,
C40 halogenowane rozpuszczalniki,
C41 rozpuszczalniki organiczne, z wyjątkiem
rozpuszczalników halogenowanych,
C42 związki halogenoorganiczne, z wyjątkiem
obojętnych materiałów spolimeryzowanych i innych substancji, o których mowa
w niniejszym załączniku,
C43 aromatyczne, policykliczne i
heterocykliczne związki organiczne,
C44 aminy alifatyczne,
C45 aminy aromatyczne,
C46 etery,
C47 substancje o właściwościach
wybuchowych, z wyjątkiem substancji wyszczególnionych w innych punktach
niniejszego załącznika,
C48 organiczne związki siarki,
C49 jakąkolwiek pochodną
polichlorowanego dibenzofuranu,
C50 jakąkolwiek pochodną
polichlorowanej dibenzo-p-dioksyny,
C51 węglowodory i ich związki z tlenem,
azotem lub siarką nieuwzględnione w inny sposób w niniejszym załączniku.
ZAŁĄCZNIK Nr 4(201)
Właściwości odpadów, które powodują, że odpady są niebezpieczne
H1 "wybuchowe":
substancje, które mogą wybuchnąć pod wpływem ognia lub które są bardziej
wrażliwe na wstrząs lub tarcie niż dinitrobenzen,
H2 "utleniające":
substancje, które wykazują silnie egzotermiczne reakcje podczas kontaktu z
innymi substancjami, w szczególności z substancjami łatwopalnymi,
H3-A "wysoce łatwopalne":
1) ciekłe
substancje mające temperaturę zapłonu poniżej 21°C (w tym nadzwyczaj łatwopalne
ciecze),
2) substancje,
które mogą rozgrzać się, a w efekcie zapalić się w kontakcie z powietrzem
w temperaturze otoczenia bez jakiegokolwiek dostarczenia energii,
3) stałe
substancje, które mogą się łatwo zapalić po krótkim kontakcie ze źródłem
zapłonu i które palą się nadal lub tlą po usunięciu źródła zapłonu,
4) gazowe
substancje, które są łatwopalne w powietrzu pod normalnym ciśnieniem,
5) substancje,
które w kontakcie z wodą lub wilgotnym powietrzem tworzą wysoce łatwopalne
gazy w niebezpiecznych ilościach,
H3-B "łatwopalne": ciekłe substancje mające
temperaturę zapłonu równą lub wyższą niż 21°C i niższą lub równą 55°C,
H4 "drażniące": substancje nieżrące,
które poprzez krótki, długotrwały lub powtarzający się kontakt ze skórą
lub błoną śluzową mogą wywołać stan zapalny,
H5 "szkodliwe": substancje, które,
jeśli są wdychane lub dostają się drogą pokarmową lub wnikają przez skórę,
mogą spowodować ograniczone zagrożenie dla zdrowia,
H6 "toksyczne": substancje (w tym
wysoce toksyczne substancje), które, jeśli są wdychane lub dostają się drogą
pokarmową lub wnikają przez skórę, mogą spowodować poważne, ostre lub
chroniczne zagrożenie dla zdrowia, a nawet śmierć,
H7 "rakotwórcze": substancje, które,
jeśli są wdychane lub dostają się drogą pokarmową lub wnikają przez skórę,
mogą wywoływać raka lub też zwiększyć częstotliwość jego występowania,
H8 "żrące": substancje, które w
zetknięciu z żywymi tkankami mogą spowodować ich zniszczenie,
H9 "zakaźne": substancje zawierające
żywe mikroorganizmy lub ich toksyny, o których wiadomo lub co do których
istnieją wiarygodne podstawy do przyjęcia, że powodują choroby człowieka
lub innych żywych organizmów,
H10 "działające szkodliwie na rozrodczość":
substancje, które, jeśli są wdychane lub dostaną się drogą pokarmową lub
jeśli wnikają przez skórę, mogą wywołać niedziedziczne wrodzone
deformacje lub też zwiększyć częstotliwość ich występowania,
H11 "mutagenne": substancje, które, jeśli
są wdychane lub dostaną się drogą pokarmową lub jeśli wnikają przez skórę,
mogą wywołać dziedziczne defekty genetyczne lub też zwiększyć częstotliwość
ich występowania,
H12 substancje, które w wyniku kontaktu z wodą,
powietrzem lub kwasem uwalniają toksyczne lub wysoce toksyczne gazy,
H13 substancje, które po zakończeniu procesu
unieszkodliwiania, mogą w dowolny sposób, wydzielić inną substancję, np. w
formie odcieku, która posiada jakąkolwiek spośród cech wymienionych powyżej,
H14 "ekotoksyczne": substancje, które
stanowią lub mogą stanowić bezpośrednie lub opóźnione zagrożenie dla
jednego lub więcej elementów środowiska.
ZAŁĄCZNIK Nr 5(202)
Procesy odzysku
R1 Wykorzystanie jako paliwa lub
innego środka wytwarzania energii
R2 Regeneracja lub odzyskiwanie
rozpuszczalników
R3 Recykling lub regeneracja
substancji organicznych, które nie są stosowane jako rozpuszczalniki (włączając
kompostowanie i inne biologiczne procesy przekształcania)
R4 Recykling lub regeneracja metali
i związków metali
R5 Recykling lub regeneracja innych
materiałów nieorganicznych
R6 Regeneracja kwasów lub zasad
R7 Odzyskiwanie składników
stosowanych do usuwania zanieczyszczeń
R8 Odzyskiwanie składników z
katalizatorów
R9 Powtórna rafinacja oleju lub
inne sposoby ponownego wykorzystania oleju
R10 Rozprowadzanie na powierzchni ziemi w
celu nawożenia lub ulepszania gleby
R11 Wykorzystanie odpadów pochodzących
z któregokolwiek z działań wymienionych w punktach od R1 do R10
R12 Wymiana odpadów w celu poddania któremukolwiek
z działań wymienionych w punktach od R1 do R11
R13 Magazynowanie odpadów, które mają
być poddane któremukolwiek z działań wymienionych w punktach od R1 do R12 (z
wyjątkiem tymczasowego magazynowania w czasie zbiórki w miejscu, gdzie odpady
są wytwarzane)
R14 Inne działania polegające na
wykorzystaniu odpadów w całości lub części
R15 Przetwarzanie odpadów, w celu ich
przygotowania do odzysku, w tym do recyklingu
ZAŁĄCZNIK Nr 6(203)
PROCESY UNIESZKODLIWIANIA ODPADÓW
D1 Składowanie na składowiskach
odpadów obojętnych
D2 Obróbka w glebie i ziemi (np.
biodegradacja odpadów płynnych lub szlamów w glebie i ziemi)
D3 Składowanie przez głębokie
zatłaczanie (np. zatłaczanie odpadów, które można pompować)
D4 Retencja powierzchniowa (np.
umieszczanie odpadów na poletkach osadowych lub lagunach)
D5 Składowanie na składowiskach
odpadów niebezpiecznych lub na składowiskach odpadów innych niż
niebezpieczne
D6 Odprowadzanie do wód z wyjątkiem
mórz*
D7 Lokowanie (zatapianie) na dnie mórz
D8 Obróbka biologiczna
niewymieniona w innym punkcie niniejszego załącznika, w wyniku której powstają
odpady, unieszkodliwiane za pomocą któregokolwiek z procesów wymienionych w
punktach od D1 do D12 (np. fermentacja)
D9 Obróbka fizyczno-chemiczna
niewymieniona w innym punkcie niniejszego załącznika, w wyniku której powstają
odpady, unieszkodliwiane za pomocą któregokolwiek z procesów wymienionych w
punktach od D1 do D12 (np. parowanie, suszenie, strącanie)
D10 Termiczne przekształcanie odpadów w
instalacjach lub urządzeniach zlokalizowanych na lądzie
D11 Termiczne przekształcanie odpadów w
instalacjach lub urządzeniach zlokalizowanych na morzu
D12 Składowanie odpadów w pojemnikach w
ziemi (np. w kopalni)
D13 Sporządzanie mieszanki lub mieszanie
przed poddaniem któremukolwiek z procesów wymienionych w punktach od D1 do D12
D14 Przepakowywanie przed poddaniem któremukolwiek
z procesów wymienionych w punktach od D1 do D13
D15 Magazynowanie w czasie któregokolwiek
z procesów wymienionych w punktach od D1 do D14 (z wyjątkiem tymczasowego
magazynowania w czasie zbiórki w miejscu, gdzie odpady są wytwarzane)
D16 Przetwarzanie odpadów, w wyniku którego
są wytwarzane odpady przeznaczone do unieszkodliwiania
_____________
* Odprowadzanie do wód z wyjątkiem
mórz w całości objęte jest zakazem.
1) Art. 2 ust. 2 pkt 1 zmieniony przez art. 1 pkt
2 lit. a) tiret pierwsze ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
1) Art.
2 ust. 2 pkt 1 zmieniony przez art. 1 pkt 2 lit. a) tiret pierwsze ustawy z dnia
29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
2) Art.
2 ust. 2 pkt 1a dodany przez art. 1 pkt 2 lit. a) tiret drugie ustawy z dnia 29
lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
3) Art.
2 ust. 2 pkt 2 zmieniony przez art. 1 pkt 2 lit. a) tiret trzecie ustawy z dnia
29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
4) Art.
2 ust. 3 zmieniony przez art. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
5) Art.
3 ust. 3 pkt 8a dodany przez art. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
6) Art.
3 ust. 3 pkt 13 zmieniony przez art. 1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005
r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005
r.
7) Art.
3 ust. 3 pkt 17 zmieniony przez art. 1 pkt 3 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005
r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
8) Art.
3 ust. 3 pkt 20:- zmieniony przez art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia
2002 r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.-
zmieniony przez art. 1 pkt 3 lit. d) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
9) Art.
3 ust. 3 pkt 21a dodany przez art. 1 pkt 3 lit. e) ustawy z dnia 29 lipca 2005
r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
10) Art.
3 ust. 3 pkt 22 zmieniony przez art. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia
2002 r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
11) Art.
4 ust. 1 pkt 2 zmieniony przez art. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia
2002 r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
12) Art.
4 ust. 1a dodany przez art. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
13) Art.
4 ust. 1b dodany przez art. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
14) Art.
4 ust. 1c dodany przez art. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
15) Art.
5 pkt 2 zmieniony przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
16) Art.
7 ust. 4 zmieniony przez art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
17) Art.
9 ust. 3 dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
18) Art.
9 ust. 4 dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
19) Art.
9 ust. 5 dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
20) Art.
10 zmieniony przez art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
21) Art.
11 ust. 4 zmieniony przez art. 35 ustawy z dnia 28 października 2002 r. o
przewozie drogowym towarów niebezpiecznych (Dz.U.02.199.1671) z dniem 1
stycznia 2003 r.
22) Art.
11 ust. 5 zmieniony przez art. 35 ustawy z dnia 28 października 2002 r. o
przewozie drogowym towarów niebezpiecznych (Dz.U.02.199.1671) z dniem 1
stycznia 2003 r.
23) Art.
13 ust. 1:- zmieniony przez art. 1 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia 2002
r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.- zmieniony
przez art. 1 pkt 7 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
24) Art.
13 ust. 2a dodany przez art. 1 pkt 7 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
25) Art.
13 ust. 2b dodany przez art. 1 pkt 7 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
26) Art.
13 ust. 3 zmieniony przez art. 1 pkt 7 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
27) Art.
13 ust. 4a dodany przez art. 1 pkt 4 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
28) Art.
14 ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
29) Art.
14 ust. 4 zmieniony przez art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie
ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.05.130.1087) z dniem 30
lipca 2005 r.
30) Art.
14 ust. 5 zmieniony przez art. 92 lit. a) ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o
bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz.U.02.113.984) z
dniem 27 października 2002 r., tj. w dniu wyborów do organów stanowiących
jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem
kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r. (zob. art. 102
powołanej ustawy).
31) Art.
14 ust. 7 pkt 2:- zmieniony przez art. 92 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 2002
r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta
(Dz.U.02.113.984) z dniem 27 października 2002 r., tj. w dniu wyborów do organów
stanowiących jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z
zakończeniem kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r.
(zob. art. 102 powołanej ustawy).- zmieniony przez art. 7 pkt 2 ustawy z dnia 3
czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw
(Dz.U.05.130.1087) z dniem 30 lipca 2005 r.- zmieniony przez art. 1 pkt 8 lit.
b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę
z dniem 1 stycznia 2006 r.
32) Art.
14 ust. 7 pkt 3 zmieniony przez art. 92 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r.
o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz.U.02.113.984)
z dniem 27 października 2002 r., tj. w dniu wyborów do organów stanowiących
jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem
kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r. (zob. art. 102
powołanej ustawy).
33) Art.
14 ust. 10 zmieniony przez art. 92 lit. c) ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o
bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz.U.02.113.984) z
dniem 27 października 2002 r., tj. w dniu wyborów do organów stanowiących
jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem
kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r. (zob. art. 102
powołanej ustawy).
34) Art.
14 ust. 11 zmieniony przez art. 92 lit. d) ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o
bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz.U.02.113.984) z
dniem 27 października 2002 r., tj. w dniu wyborów do organów stanowiących
jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem
kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r. (zob. art. 102
powołanej ustawy).
35) Art.
14 ust. 12 zmieniony przez art. 92 lit. e) ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o
bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz.U.02.113.984) z
dniem 27 października 2002 r., tj. w dniu wyborów do organów stanowiących
jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem
kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r. (zob. art. 102
powołanej ustawy).
36) Art.
14 ust. 12a dodany przez art. 7 pkt 3 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie
ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.05.130.1087) z dniem 30
lipca 2005 r.
37) Art.
14 ust. 12b dodany przez art. 1 pkt 8 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
38) Art.
14 ust. 13:- zmieniony przez art. 92 lit. f) ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o
bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz.U.02.113.984) z
dniem 27 października 2002 r., tj. w dniu wyborów do organów stanowiących
jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem
kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r. (zob. art. 102
powołanej ustawy).- zmieniony przez art. 1 pkt 8 lit. d) ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
39) Art.
15 ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 9 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
40) Art.
15 ust. 3 uchylony przez art. 1 pkt 9 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
41) Art.
15 ust. 4 uchylony przez art. 1 pkt 9 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
42) Art.
15 ust. 5 uchylony przez art. 1 pkt 9 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
43) Art.
15 ust. 5a dodany przez art. 1 pkt 5 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
44) Art.
15 ust. 6 uchylony przez art. 1 pkt 9 lit. d) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
45) Art.
15 ust. 7 zmieniony przez art. 1 pkt 9 lit. e) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
46) Art.
15 ust. 7a dodany przez art. 1 pkt 9 lit. f) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
47) Rozdział
3a dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
48) Tytuł
rozdziału 4 zmieniony przez art. 1 pkt 11 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
49) Art.
17 zmieniony przez art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r. (Dz.U.03.7.78)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
50) Art.
17 ust. 1 zdanie wstępne zmienione przez art. 1 pkt 12 lit. a) ustawy z dnia 29
lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
51) Art.
17 ust. 5 zmieniony przez art. 1 pkt 12 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
52) Art.
17a dodany przez art. 1 pkt 13 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
53) Art.
17b dodany przez art. 1 pkt 13 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
54) Art.
18 ust. 1 pkt 4 zmieniony przez art. 1 pkt 14 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
55) Art.
18 ust. 1 pkt 5 zmieniony przez art. 1 pkt 14 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
56) Art.
18 ust. 2 pkt 2 zmieniony przez art. 1 pkt 14 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
57) Art.
18 ust. 2 pkt 3 zmieniony przez art. 1 pkt 14 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
58) Art.
18 ust. 4 zmieniony przez art. 1 pkt 14 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
59) Art.
19 ust. 2 pkt 1 zmieniony przez art. 1 pkt 7 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia
2002 r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
60) Art.
19 ust. 5 zmieniony przez art. 1 pkt 7 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
61) Art.
19 ust. 6 zmieniony przez art. 1 pkt 15 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
62) Art.
20 ust. 1 pkt 4 zmieniony przez art. 1 pkt 16 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
63) Art.
20 ust. 1 pkt 5 zmieniony przez art. 1 pkt 16 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
64) Art.
21 zmieniony przez art. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
65) Art.
22 ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 18 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
66) Art.
24 ust. 1:- zmieniony przez art. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia 2002
r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.- zmieniony
przez art. 1 pkt 19 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
67) Art.
24 ust. 2 pkt 1 zmieniony przez art. 1 pkt 8 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia
2002 r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
68) Art.
24 ust. 4 pkt 4 zmieniony przez art. 1 pkt 19 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
69) Art.
24 ust. 4 pkt 5 zmieniony przez art. 1 pkt 19 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
70) Art.
24 ust. 6 zmieniony przez art. 1 pkt 8 lit. c) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
71) Art.
24 ust. 9:- zmieniony przez art. 1 pkt 8 lit. d) ustawy z dnia 19 grudnia 2002
r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.- zmieniony
przez art. 1 pkt 19 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
72) Art.
25 ust. 3:- zmieniony przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.- zmieniony
przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. (Dz.U.05.90.758) zmieniającej
nin. ustawę z dniem 1 lipca 2005 r.- zmieniony przez art. 1 pkt 20 lit. a)
ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z
dniem 13 października 2005 r.
73) Art.
25 ust. 4 dodany przez art. 1 pkt 20 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
74) Art.
25 ust. 5 dodany przez art. 1 pkt 20 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
75) Art.
25 ust. 6 dodany przez art. 1 pkt 20 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
76) Art.
26 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 10 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
77) Art.
26 ust. 3 pkt 1 zmieniony przez art. 1 pkt 10 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia
2002 r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
78) Art.
26 ust. 6 zmieniony przez art. 1 pkt 10 lit. c) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
79) Art.
26 ust. 7 zmieniony przez art. 1 pkt 21 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
80) Art.
26 ust. 9 uchylony przez art. 1 pkt 10 lit. d) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
81) Art.
26 ust. 10 dodany przez art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r.
(Dz.U.05.90.758) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 lipca 2005 r.
82) Art.
27 ust. 1 pkt 4 uchylony przez art. 1 pkt 11 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia
2002 r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
83) Art.
27 ust. 1 pkt 5 zmieniony przez art. 1 pkt 22 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
84) Art.
27 ust. 2 pkt 5 uchylony przez art. 1 pkt 11 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia
2002 r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
85) Art.
27 ust. 3:- zmieniony przez art. 1 pkt 11 lit. c) ustawy z dnia 19 grudnia 2002
r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.- zmieniony
przez art. 1 pkt 22 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
86) Art.
28 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 23 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
87) Art.
28 ust. 2:- zmieniony przez art. 1 pkt 12 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia 2002
r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.- zmieniony
przez art. 1 pkt 23 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
88) Art.
28 ust. 4 pkt 2 zmieniony przez art. 1 pkt 23 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
89) Art.
28 ust. 4 pkt 3 zmieniony przez art. 1 pkt 23 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
90) Art.
28 ust. 5 pkt 2 zmieniony przez art. 1 pkt 23 lit. d) ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
91) Art.
28 ust. 5 pkt 3 zmieniony przez art. 1 pkt 23 lit. d) ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
92) Art.
28 ust. 7 zmieniony przez art. 1 pkt 23 lit. e) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
93) Art.
28 ust. 8 zmieniony przez art. 1 pkt 12 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
94) Art.
28 ust. 9 dodany przez art. 1 pkt 23 lit. f) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
95) Art.
28 ust. 10 dodany przez art. 1 pkt 23 lit. f) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
96) Art.
29 ust. 1 pkt 1 zmieniony przez art. 59 pkt 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r.
o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U.05.25.202) z dniem 14
marca 2005 r.
97) Art.
29 ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 13 ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r., z tym że
stosuje się go od dnia 1 lipca 2004 r. - zob. art. 9 ustawy zmieniającej.
98) Art.
30 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 24 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
99) Art.
30 ust. 7 zmieniony przez art. 1 pkt 24 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
100) Art.
31 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 14 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
101) Art.
31 ust. 4 zmieniony przez art. 1 pkt 14 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
102) Art.
32 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 15 ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
103) Art.
33 ust. 1a dodany przez art. 1 pkt 25 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
104) Art.
33 ust. 3 zmieniony przez art. 1 pkt 25 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
105) Art.
33 ust. 4 zmieniony przez art. 1 pkt 16 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
106) Art.
33 ust. 4a dodany przez art. 1 pkt 16 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
107) Art.
33 ust. 5:- zmieniony przez art. 1 pkt 16 lit. c) ustawy z dnia 19 grudnia 2002
r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.- zmieniony
przez art. 1 pkt 25 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
108) Art.
33 ust. 5a:- dodany przez art. 1 pkt 16 lit. d) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.- zmieniony
przez art. 1 pkt 25 lit. d) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
109) Art.
33 ust. 5b:- dodany przez art. 1 pkt 16 lit. d) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.- zmieniony
przez art. 1 pkt 25 lit. e) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
110) Art.
33 ust. 5c dodany przez art. 1 pkt 16 lit. d) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
111) Art.
33 ust. 6:- zmieniony przez art. 1 pkt 16 lit. c) ustawy z dnia 19 grudnia 2002
r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.- zmieniony
przez art. 1 pkt 25 lit. f) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
112) Art.
36 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 26 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
113) Art.
36 ust. 1a dodany przez art. 1 pkt 26 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
114) Art.
36 ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 26 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
115) Art.
36 ust. 4a dodany przez art. 1 pkt 17 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
116) Art.
36 ust. 5 zmieniony przez art. 1 pkt 26 lit. d) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
117) Art.
36 ust. 6 zmieniony przez art. 1 pkt 26 lit. d) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
118) Art.
36 ust. 7a dodany przez art. 1 pkt 26 lit. e) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
119) Art.
36 ust. 8 zmieniony przez art. 1 pkt 26 lit. f) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
120) Art.
36 ust. 9 zmieniony przez art. 1 pkt 26 lit. g) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
121) Art.
36 ust. 10 zmieniony przez art. 1 pkt 26 lit. g) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
122) Art.
36 ust. 11 zmieniony przez art. 1 pkt 26 lit. g) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
123) Art.
36 ust. 12 zmieniony przez art. 1 pkt 26 lit. g) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
124) Art.
36 ust. 13 zmieniony przez art. 1 pkt 17 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2002
r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
125) Art.
36 ust. 14 zmieniony przez art. 1 pkt 26 lit. h) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2006 r.
126) Art.
37 ust. 3 zmieniony przez art. 1 pkt 18 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
127) Art.
37 ust. 6 zmieniony przez art. 59 pkt 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o
recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U.05.25.202) z dniem 14 marca
2005 r.
128) Art.
37 ust. 7 zmieniony przez art. 1 pkt 18 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
129) Art.
38 ust. 4 zmieniony przez art. 1 pkt 27 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
130) Art.
39 ust. 1a dodany przez art. 1 pkt 28 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
131) Art.
39 ust. 1b dodany przez art. 1 pkt 28 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
132) Art.
39 ust. 1c dodany przez art. 1 pkt 28 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
133) Art.
39 ust. 1d dodany przez art. 1 pkt 28 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
134) Art.
39 ust. 1e dodany przez art. 1 pkt 28 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
135) Art.
39 ust. 1f dodany przez art. 1 pkt 28 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
136) Art.
39 ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 19 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
137) Art. 39 ust. 3 zmieniony przez art. 1 pkt 19
lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę
z dniem 7 lutego 2003 r.
138) Art.
39 ust. 7 uchylony przez art. 1 pkt 19 lit. c) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
139) Art.
40 ust. 6 zmieniony przez art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
140) Art.
40 ust. 7 zmieniony przez art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
141) Art.
41 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 29 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
142) Art.
41 ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 29 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
143) Art.
41 ust. 3 zmieniony przez art. 1 pkt 29 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
144) Art.
41 ust. 4 uchylony przez art. 1 pkt 29 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
145) Art.
42 ust. 1a dodany przez art. 1 pkt 30 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
146) Art.
43 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 31 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
147) Art.
43 ust. 1a dodany przez art. 1 pkt 31 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
148) Art.
43 ust. 6 pkt 8 zmieniony przez art. 1 pkt 31 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
149) Art.
43a dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
(Dz.U.04.116.1208) zmieniającej nin. ustawę z dniem 25 lipca 2004 r.
150) Art.
43a ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 32 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
151) Art.
43a ust. 2 pkt 2 zmieniony przez art. 1 pkt 32 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października
2005 r.
152) Art.
44 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 33 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
153) Art.
44 ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 33 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
154) Art.
44 ust. 3-5 uchylone przez art. 1 pkt 33 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
155) Art.
44 ust. 6 dodany przez art. 1 pkt 33 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
156) Art.
44 ust. 7 dodany przez art. 1 pkt 33 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
157) Art.
44 ust. 8 dodany przez art. 1 pkt 33 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
158) Art.
44 ust. 9 dodany przez art. 1 pkt 33 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
159) Art.
45 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 34 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
160) Art.
45 ust. 1a dodany przez art. 1 pkt 34 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
161) Art.
45 ust. 1b dodany przez art. 1 pkt 34 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
162) Art.
45 ust. 2 zdanie wstępne zmienione przez art. 1 pkt 34 lit. c) ustawy z dnia 29
lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia
2005 r.
163) Art.
45 ust. 3 zmieniony przez art. 1 pkt 34 lit. d) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
164) Art.
45 ust. 4 uchylony przez art. 1 pkt 34 lit. e) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
165) Art.
46 uchylony przez art. 1 pkt 35 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
166) Art.
48 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 36 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
167) Art.
48 ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 36 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
168) Art.
48 ust. 5 uchylony przez art. 1 pkt 36 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
169) Art.
49 ust. 1:- zmieniony przez art. 1 pkt 25 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia 2002
r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.- zmieniony
przez art. 1 pkt 37 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
170) Art.
49 ust. 1a:- dodany przez art. 1 pkt 25 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.- zmieniony
przez art. 1 pkt 37 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
171) Art.
49 ust. 7 uchylony przez art. 1 pkt 37 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
172) Art.
49a dodany przez art. 1 pkt 38 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
173) Art.
50 ust. 1a dodany przez art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r.
(Dz.U.05.90.758) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 lipca 2005 r.
174) Art.
51 ust. 6 uchylony przez art. 1 pkt 39 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
175) Art.
51 ust. 7 dodany przez art. 1 pkt 39 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
176) Art.
52 ust. 4 dodany przez art. 1 pkt 40 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
177) Art.
53 ust. 3 pkt 1 zmieniony przez art. 1 pkt 26 ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r., z tym że
stosuje się go od dnia 1 lipca 2004 r. - zob. art. 9 ustawy zmieniającej.
178) Art.
54 ust. 2 pkt 1 zmieniony przez art. 1 pkt 26 ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
179) Art.
54 ust. 2a dodany przez art. 1 pkt 41 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
180) Art.
54 ust. 3 pkt 1a dodany przez art. 1 pkt 41 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005
r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005
r.
181) Art.
54 ust. 4 pkt 1a dodany przez art. 1 pkt 41 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005
r. (Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005
r.
182) Art.
54a dodany przez art. 1 pkt 42 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
183) Art.
55 ust. 1 pkt 3 zmieniony przez art. 1 pkt 27 lit. a) ustawy z dnia 19 grudnia
2002 r. (Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
184) Art.
55 ust. 3 zmieniony przez art. 1 pkt 27 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r.
(Dz.U.03.7.78) zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
185) Art.
57 zmieniony przez art. 1 pkt 28 ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r. (Dz.U.03.7.78)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 7 lutego 2003 r.
186) Art.
60 zmieniony przez art. 1 pkt 43 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
187) Art.
63 ust. 6 zmieniony przez art. 59 pkt 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o
recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U.05.25.202) z dniem 14 marca
2005 r.
188) Rozdział
8 uchylony przez art. 23 pkt 1 ustawy z dnia 30 lipca 2004 r. o międzynarodowym
obrocie odpadami (Dz.U.04.191.1956) z dniem 2 października 2004 r.
189) Art.
65 uchylony przez art. 51 pkt 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o zmianie i
uchyleniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską
członkostwa w Unii Europejskiej (Dz.U.04.96.959) z dniem 1 maja 2004 r.
190) Art.
66 uchylony przez art. 51 pkt 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o zmianie i
uchyleniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską
członkostwa w Unii Europejskiej (Dz.U.04.96.959) z dniem 1 maja 2004 r.
191) Tytuł
rozdziału 9 zmieniony przez art. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
192) Art.
69 uchylony przez art. 23 pkt 2 ustawy z dnia 30 lipca 2004 r. o międzynarodowym
obrocie odpadami (Dz.U.04.191.1956) z dniem 2 października 2004 r.
193) Art.
69a dodany przez art. 1 pkt 45 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U.05.175.1458)
zmieniającej nin. ustawę z dniem 13 października 2005 r.
194) Art.
71 zmieniony przez art. 1 pkt 46 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.175.1458) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 grudnia 2005 r.
195) Art.
75a dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
(Dz.U.04.116.1208) zmieniającej nin. ustawę z dniem 25 lipca 2004 r.